-مصونيت روحانيت-مسئوليت روحانيت-

به نظر شما روحانيت براي قشر صاحب آن مصونيت مي آورد يا مسئوليت؟ پس چرا در جامعه ما مورد اول بيشتر تحقق يافته است؟

ورود در سلك روحانيت در حقيقت پذيرش مسئوليت تذكر و انذار معنوي و اخلاقي مردم در كنار هدايت معنوي و سياسي و اجتماعي جامعه توأم با پذيرش هزينه‏هاي سنگين آن است و تاريخ عملكرد روحانيت شيعه از آغاز تاكنون خصوصاً در يكصد سال اخير خود گواه روشني بر اين مدعاست و به اقرار همگان به عنوان پيشروترين قشر مبارز در عصر معاصر در برابر استبداد و استعمار نقش اساسي خود را ايفا كرده و هزينه‏هاي سنگين آن را نيز متحمل شده كه نگاهي هر چند گذرا به شهداي گرانقدر انقلاب اسلامي و مشروطه در بين روحانيت، تنها بخشي از اين هزينه‏ها را ترسيم مي‏كند و اساساً روحانيت شيعه در عين دارا بودن پايگاه محكم اجتماعي در بين مردم و نفوذ در طبقه حاكميت - كه آن را هم مرهون مسؤوليت‏پذيري خويش در برابر خدا و مردم است - در هيچ مقطع تاريخي از مصونيت در برابر حكومت‏ها و قوانين موجود برخوردار نبوده‏اند. در مقطع فعلي نيز در برابر قوانين با ساير مردم يكسان هستند، حال ممكن است در برخي موارد توسط بعضي مجريان قانون براي عده‏اي خاص اعم از روحاني و غيرروحاني مصونيت ايجاد شود كه نمي‏توان چنين امري را به كل مجموعه روحانيت تعميم داد و به عبارتي تعميم جزء به كل داد. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 3/11195)