-تصويب قانون-نسل آينده-

آيا مردم حق دارند براي نسل آينده قانون تصويب كنند؟

در تمام كشورهاي دنيا، رجال سياسي و علمي، براي كشور خود قانون وضع مي‏كنند كه مختص به زمان خاص هم نيست. مصلحت كشورها هم اقتضا مي‏كند كه قانون در آن مملكت روزمره نباشد. بلي اگر نسلي پديد آمد كه با مصوّبات گذشته مخالف بود، مي‏تواند قانون را تغيير دهد (همانند انقلاب اسلامي ايران نسبت به دوران شاهنشاهي).
البته بايد توجّه داشت كه اين مسأله بستگي به خواست اكثريت مردم دارد؛ نه گروه‏ها و احزاب كوچك؛ يعني، بيشتر مردم بايد به حاكميت آن قانون معترض باشند كه در اين صورت آن قانون در زمان‏هاي مختلف قابل تجديد نظر و اصلاح خواهد بود. اعتراض به نحوه اجراي قانون و يا مجريان آن، ربطي به اصل مشروعيت و مقبوليت قانون ندارد؛ به عنوان مثال ممكن است 80درصد مردم يك كشور نسبت به گراني اعتراض داشته باشند؛ ولي برگشت اين اعتراض به مديريت‏ها و عملكرد مسؤولان اقتصادي و اجرايي كشور است؛ نه به اصل نظام و قانون اساسي آن.
يكي از راههاي تشخيص اين كه مردم قانون اساسي را قبول دارند يا خير، آمار شركت آنها در انتخابات‏ مختلف است؛ زيرا شركت در انتخابات، دلالت بر پذيرفتن اصل حاكميت و قانون دارد؛ زيرا در نظر سياسي، مخالف اصل حاكميت، بايد انتخابات را تحريم كند. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 10/4871)