علت ممنوعیت توهین به رهبری

توهين به رهبر انقلاب در همه جاي ايران منع قانوني دارد و دليلي که براي آن گفته مي شود اين است که ابهت حاکم اسلامي و رهبر بايد حفظ شود، مشکل من اين است که ابهت و بزرگي داشتني ست نه دادني؟!

با سلام به شما دانشجوي گرامي
همان‌گونه که ذکر کرده‌ايد ابهت و بزرگي داشتني است يا به تعبير بهتر اکتسابي است، نه دادني. اين جمله اگرچه کاملاً صحيح و منطقي است ولي بايد گفت تمام مطلب به آن محدود نمي‌شود. اگرچه بزرگي و بزرگ‌منشي امري اکتسابي بوده و به مرور و در گذر ساليان دراز بر اثر مجاهدت‌هاي فراوان براي برخي افراد حاصل مي‌شود، اما مهمتر از اکتساب آن، بحث پاسداشت و نگهداري اين رهاورد است. متن قانوني که مورد اشاره قرارداده‌ايد ناظر به اين معني است، يعني پاسداري از ابهت و بزرگي يک فرد که با اکتساب و احراز شرايطي ويژه به منصب ولايت‌فقيه برگزيده شده است. همان‌گونه که اطلاع داريد نظام اسلامي ايران با توجه به بُعد نرم افزاري خود يعني آموزه‌هاي تشيع، نظريه ولايت‌فقيه را به عنوان محور و ستون نظام اسلامي تعريف و تبيين نموده است محوري که با انتخاب غيرمستقيم مردم از ميان معدود افرادي که حائز شرايط ويژه اين امر مي‌باشند، صورت مي‌گيرد. بنابراين حراست از اين منصب حساس چه از لحاظ مادي و به تعبيري امنيتي و چه از نظر معنوي يا همان چيزي که مورد توجه شما قرارگرفته است براي حفظ مصالح جامعه اسلامي امري لازم مي‌باشد. از اين رو تدوين قانوني که بتواند از اين بُعد حراست قابل توجهي انجام دهد لازم و حتمي است.
نکته ديگر لازم به ذکر اين‌که اين نظام نوپا و نيز عناصر آن هماره در معرض هجمه‌هاي گوناگوني از سوي معارضان داخلي و خارجي بوده و هست. از اين جهت لازم است تمهيدات ويژه‌اي براي حراست مادي و معنوي از اين نظام و عناصر آن به عمل آيد. متن قانون مورد اشاره شما را مي‌توان ناظر به اين امر دانست، نه اين‌که بخواهد براي کسي بزرگي و ابهت ايجاد کند بلکه به دنبال حراست از ابهت و عظمت نظام اسلامي و عناصر اصلي آن که عصاره خوبي‌هاي ملت ايران هستند مي‌باشد. چرا که اصولاً نمي‌توان براي کسي به وسيله قانون يا اجبار و يا هر چيز ديگر ابهت و بزرگي ايجاد کرد. اگرچه مي‌توان رعب ايجاد کرد چنانچه در دوره رضاخان پهلوي ما شاهد اين امر بوديم و نتيجه آن اين بود که به محض فروريختن هيمنه پوشالي وي و تبعيد از ايران حتي اطرافيان و نزديکان وي نيز هيچ احترامي براي وي قائل نبودند در مقابل زمام‌داران مردمي و کساني که طي ساليان دراز به کسب بزرگي و بزرگ‌منشي بوده‌اند چه هنگام داشتن قدرت ظاهري و چه هنگام فقدان آن از ابهت و بزرگي خاص خويش برخوردار بوده‌اند. بنابراين در يک جمع‌بندي به دغدغه شما مي‌توان اشاره کرد که قانون مدنظر شما تنها به منظور حراست از عظمت و بزرگي داشته رهبري است نه اعطاء عظمت به ايشان.
نکته ديگري که در اين رابطه لازم به ذکر است اين‌که، صرف نظر از اين‌که مخاطب چه کسي باشد، بر اساس متون ديني و اسلامي، اهانت به افراد ممنوع است. به اين معني که هيچ کس حق ندارد ديگري را مورد اهانت قراردهد. اين امر حتي نسبت به دشمنان نيز مدنظر متون ديني بوده است چه رسد به مؤمنان. در آيات قرآني آمده است که دشمنان و نيز مقدسات ايشان را مورد دشنام و اهانت قرارندهيد چرا که باعث مي‌شود ايشان نيز مقدسات شما را مورد اهانت قراردهند. حال که در آموزه‌هاي اسلامي حتي اهانت به دشمن نيز منع شده چگونه امکان‌پذير است در نظام سياسي که مبتني بر آموزه‌هاي اسلامي است اجازه داده شود به مقدس‌ترين افراد جامعه اهانت شود. بنابراين شايد بتوان گفت، علت اين منع قانوني رعايت يکي از مهمترين آموزه‌هاي اسلامي يعني حفظ حرمت اشخاص است.
از جمله نکات ديگر در اين زمينه اين‌که، مطالعه تاريخ صدر اسلام نشان مي‌دهد، آموزه‌هاي سياسي اجتماعي اسلام براي رهبران ديني – سياسي جامعه حريم‌هاي خاصي را مدنظر قرارداده است. به عنوان نمونه مي‌توان به اين آموزه اشاره کرد که کسي حق ورود بدون اذن به خانه پيامبر را نداشته است. يکي از رسوم اعراب هنگام ورود به خانه يکديگر، اين بود که بدون هيچ اجازه‌اي وارد مي‌شدند، و اين امر را هنگام ورود به خانه پيامبر نيز بدون هيچ ملاحظه‌اي انجام مي‌دادند. در پي اين مسئله، وحي نازل شد و مسلمانان را از اين‌که بدون اذن وارد خانه پيامبر شوند نهي کرد. اين امر نشان‌دهنده است که آموزه‌هاي اسلامي نسبت به ايجاد حريم براي بزرگان دين و سياست حساسيت خاصي قائل است. نه به اين معني که اسلام بخواهد براي افرادي خاص بدون هيچ دليلي ابهت و بزرگي ايجاد کند، بلکه شايد بتوان گفت به دنبال حفظ و حراست از بزرگي اولياي دين است. که آنهم در حقيقت با مصالح جامعه ارتباط مستقيمي دارد .نکته ديگر آن است که با توهين،کسي به جائي نمي رسد ومقصودي حاصل نمي شود ،ومعمولاًعکس العمل منفي را در پي دارد،اگر مقصود انتقاد است که راههاي مختلفي براي بيان آن هست ونيازي به اهانت نيست.واگر بحث ديگري مطرح است که آن هم با توهين مطلب حل نمي شود.
اميد است مطالب مطرح شده پاسخي براي دغدغه شما بوده باشد، هماره منتظر نظرات تکميلي شما هستيم. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 1/100119180)