ولي امر مسلمين جهان-مقام معظم رهبري‏

آيا مقام معظم رهبري(روحي فداه) ولي امر تمام مسلمين جهان هستند يا فقط ولي امر مسلمين يا فقط شيعيان ايران هستند؟ اصلا به خاطر (ولي فقيه)بودن ايشان، مي گويند ولي امر مسلمين يا بحث حكومت در پيش است؟ مثلا

در ابتدا به صورت خلاصه بايد گفت: مسأله ولايت فقيه از دو ديدگاه، قابل بررسى است و هر يك نتايج ويژه‏اى دارد.
1ـ از منظر قانون اساسي با توجه به اينكه قانون اساسى هر كشورى، در قلمرو همان كشور اعتبار دارد؛ از اين رو حاكميت -به مفهوم حقوق اساسي-آن نيز چه درباره ولايت فقيه يا غير آن تنها در گستره كشور مربوطه، مى‏تواند سايه گستر باشد و نسبت به ماوراى آن، قدرت نفى و اثبات چيزى را ندارد.
2ـ از نقطه نظر مباني نظري ولايت فقيه‏، بر اين اساس ولايت فقيه گستره فراخ‏ترى مى‏يابد؛ يعنى، پيروان آيين واحد در سرزمين‏هاى مختلف، مى‏توانند نظام و رهبرى واحدى را برگزينند و يا دين مى‏تواند سيستم و رهبر واحدى را براى آنان، با معيارهاى خاصى تعيين كند. در نگرش اسلامى، مسلمانان امت واحد و داراى سرزمين و مرز فرهنگى ايدئولوژيكى مشترك، سرنوشت مشترك وحتى دشمنان مشترك مى‏باشند. اين مسأله ايجاب مى‏كند كه داراى رهبرى واحد نيز باشند كه بتواند تمام امت را به طور يك‏پارچه و هماهنگ، به سمت اهداف مورد نظر به حركت درآورد. بنابراين ولايت فقيه الهام گرفته از مباني ديني است نه برخواسته از آراي مردم ايران تا محدود به کشور ايران گردد. البته با در نظر گرفتن اين نکته نقش آراء مردم در ولايت فقيه در قالب فعليت بخشي و مقبوليت ولايت فقيه تاثير دارد بنابراين تحقق ولايت فراگير يک فقيه بر ديگر کشورها از اين جهت مبتني بر پذيرش ديگر جوامع نيز مي باشد .
توضيح اين‌که با توجه به ادله ولايت فقيه که فقيه جامع الشرايط را جانشين امام معصوم عليه السلام و پيامبر مي‌داند بنابراين ولايت و سرپرستي فقيه محدود مرز و سرزمين نمي‌گردد و تا جايي که امکان داشته باشد اين ولايت امتداد پيدا مي‌کند. از طرفي اين مرزبندي‌هاي جغرافيايي امروز اولاً چندان سابقه‌اي ندارد و بيشتر مربوط به دوران بعد از جنگ جهاني اول است و ثانياً اين نوع مرزبندي‌هاي قومي و ملي در ديدگاه اسلام پذيرفته نشده است بلکه تنها مرزبندي به رسميت شناخته شده در اسلام همان مرزبندي عقيدتي است که به دارالکفر و دارالاسلام تقسيم مي‌گردد.
اما در مورد اين سؤال که در شرايط کنوني نسبت ميان ولي فقيه در کشور ايران به عنوان مهمترين کشور شيعه جهان با فقهاي ديگر کشورها که در آن‌ها شيعيان جمعيت قابل توجهي دارند و در مسائل سياسي کشور خود تاثيرگذار هستند مانند کشور عراق، لبنان که در سؤال به آن‌ها اشاره شده بايد توجه داشت که در مباني نظري ولايت فقيه نوعي خودگرداني با در نظر گرفتن شرايط زماني و مکاني و اصل مقبوليت در مناطق مختلف دارالسلام پذيرفته شده است. به عبارت ديگر دلايل ولايت فقيه به معناي انحصار در شخص واحد نمي‌باشد، و نصب مجتهدين جامع‏الشرايط و اعطاى حق ولايت و حاكميت به آن‏ها عام بوده و بر اين اساس همه مجتهدين جامع‏الشرايط داراى حق ولايت مى‏باشند.
البته در اعمال اين حق ولايت چند صورت متصوّر است: 1ـ اعمال ولايت به وسيله‏ى يك نفر: در صورتى كه شرايط و امكانات بين‏المللى اجازه دهد، و همچنين هيچ‏گونه تداخل ولايتى (اعمال ولايت چند فقيه) پيش نيايد، از آن جمله فقيه جامع‏الشرايطى كه زودتر اقدام به تشكيل حكومت اسلامى در گوشه‏اى از جهان كرده است، به عنوان «ولى فقيه جهان» شناخته شده و اوامر او بر تمام مسلمانان جهان حتى مراجع و فقهاى ديگر نيز واجب مى‏باشد. 2ـ اعمال ولايت به وسيله‏ى چند نفر(تعدد ولى فقيه در جهان): اما در مواردى كه امكانات و شرايط بين‏المللى چنين اجازه‏اى را ندهد و يا اين كه چند فقيه جامع‏الشرايط در چند نقطه‏ى متفاوت از جهان، به صورت همزمان اقدام به تشكيل حكومت اسلامى نمايند، هر كدام در حوزه‏ى نفوذ خودشان داراى حق ولايت مى‏باشند.
(جهت اطلاع بيشتر ر.ك: ولايت فقيه، ولايت فقاهت و عدالت، آية‏الله عبدالله جوادى آملى، نشر اسراء، چاپ اول، 1378، ص 600 و ص 678/به فصلنامه حكومت اسلامى، سال اول، شماره 1 اختيارات ولى فقيه در خارج از مرزها، آية‏الله مصباح يزدى) (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 11/100105714)