مقام امام خميني(ره)-امامت امام خمینی(ره)

نبايد به آيت الله خميني امام گفته شود چرا به او امام مي گوييد؟ امام فقط 12 تن هستند. ؟


كلمه امام به معناي پيشوا , پيشرو ,( فرهنگ معين ج1 ص 346و347)مقتدا, قيم , مصلح , الگو و راهنما ( لسان العرب ج1 ص 213و215) است و به امام جماعت امام مي گويد چون در جلوي نمازگزاران مي ايستد و آنها به او اقتدا مي كنند بر اين اساس واژه «امام» از نظر لغوى به معناى پيشواست؛ چه پيشواى كفر و چه پيشواى ايمان. و در قرآن کريم هم کاربردهاي مختلفي براي پيامبران الهي نظير حضرت ابراهيم و حتي براي پيشوايان کفر(فقاتلوا ائمه الکفر) به کار رفته است
. ولى از نظر اصطلاح علم كلام، «امامت» منصبى اختصاصي است كه به برخى از اشخاص اعطا مى‏گردد و از اين نظر، تفاوتى بين امامت حضرت ابراهيم(ع) و امامت ائمه معصوم(ع) نيست.
همچنين اين كلمه، در بين عرف و اصطلح رايج ميان مسلمانان گاهى به رهبران دينى - كه داراى نقش برجسته‏اى بودند - نيز اطلاق شده است كه البته معناى لغوى آن مراد است؛ نه اين كه كسى در مرتبه معصومين و يا پيامبران قرار گرفته باشد. مثلا در جوامع سني امام غزالي يا در جوامع شيعه امام موسي صدر و ... به دليل برجستگي علمي و مقبوليت اجتماعي آنان ميان مسلمانان بکار برده مي شود
بنا بريان همانگونه که ملاحظه مي نماييد کاربرد لفظ امام براي غير معصومين در صورتي که نسبت عصمت به آنان داده نشود، صحيح است. و مادامي که براي مخاطب چنين موضوعي تبين شود ضمن احترام و بزرگداشت رهبران مذهبي و سياسي جامعه اسلامي ، هيچ گونه شبهه و ابهامي نظير عصمت اين قبيل رهبران يا امام سيزدهم و ...پيش نخواهد آمد . و بهترين دليل بر صحت چنين موضوعي کاربرد بسيار گسترده اين لفظ در آيات و روايات معصومين (ع) براي افراد غير معصوم مي باشد .
دوم . اينکه امام خمينى(ره) به اين لقب شهرت يافتند، به خاطر شرايط انقلاب و نقش ويژه و ممتازي که امام خميني (ره) به عنوان رهبر سياسي و مذهبي در ايجاد و ترويج ايدئولوژي ديني انقلاب ، بسيج و فرماندهي مردم و هدايت نهضت برعهده داشتند که باعث گرديد در بستر فرهنگ اسلامي حاكم بر آن اين جريان ، خودبه خود اصطلاح امام براي ايشان از سوي احاد مردم اطلاق گردد که در حقيقت ريشه اين موضوع در فرهنگ عمومى جامعه و آمادگى آن، جهت پذيرش اين لقب براى حضرت امام(ره) دارد.
بر اين اساس اولاً ؛ هيچ کس ادعا ننموده که منظور از امام در امام خميني(ره) ، امام معصوم مي باشد . ثانياً ؛ شکل گيري و ترويج گسترده اين اصطلاح براي ايشان ، امري کاملاً خودجوش و مردمي به دليل خصوصيات مربوط به نقش و جايگاه سياسي و مذهبي ايشان و فرهنگ ديني بوده نه اينکه کسي يا سازماني اين اصطلاح را براي ايشان اعطا کرده باشد .
بر اين اساس كار بردن اين تعبير براي مرحوم امام به اين دليل بود كه ايشان پيشوا و رهبر مردم در جريان مبارزه با رژيم ستمشاهي بود و نقش رهبري و هدايتگري در جريان نهضت اسلامي را بر عهده داشت و مقتدا و الگوو راهنماي مردم بودند بنابر اين بكار بردن اين تعبير براي ايشان به اين معنا نيست كه ايشان همرديف امامان معصوم قرار داده شود و كسي چنين تلقي و برداشتي از اين تعبير ندارد زيرا كسي قابل مقايسه و همرديف معصومين عليهم السلام نيست و حتي اگر از مردم عادي سوال شود, اين تعبير را به دليل رهبر و پيشوا بودن امام در جريان نهضت اسلامي مي دانند . (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 1/100105052)