بررسی دیدگاه امام خمینی در مورد عدم حق پدران برای تعیین سرنوشت سیاسی فرزندان خود در سخنرانی بهشت زهرا

من سخنان امام(ره) در بهشت زهرا را گوش كردم ايشان در سخنان خودشان بيان كردن اگر پدران ما انتخاب كردن كه مثلا نظام شاهي بر سر كار باشه حقي ندارند تعيين كننده براي آينده خودشان باشند حالا پدران ما جمهوری اسلامی را انتخاب کردند اما به چه دلیلی ما هم باید این نظام را بپذیریم .

صحبت حضرت امام خميني (ره) در 12 بهمن 1357 را مي‌توان سخنان، سخنگوي واقعي مردم ايران عليه حاکميت چندين ساله استبداد و استعمار دانست. امام آمده بود تا رسالت تاريخي انديشه سياسي تشيع را به منصه ظهور برساند. ايشان ميراث‌دار مجاهدت‌هاي مردم و علماي شيعه در طول تاريخ اند، مجاهدت‌هايي که از زمان پيامبرو ائمه معصومين شکل گرفت و توسط عالمان شيعي با رشادت‌ها و شهامت‌ها ادامه يافت. بنابراين شناخت عظمت انقلاب اسلامي نه در بررسي تحولات رخ داده در چند سال قبل از انقلاب که نيازمند بررسي همه‌جانبه تاريخ انديشه و فکر در عالم تشيع است.
چه خوب است که دقيق نسبت به سخنراني حضرت امام در بهشت زهراي تهران توجه داشته باشيم. يکي از اولين گام‌هاي اساسي در به دست آوردن ارزيابي مطلوب نسبت به يک سخن و انديشه، توجه بدون واسطه و نيز بدون پيش‌زمينه فکري به مطالب است. به اين معني که انسان لازم است بدون هيچ پيش داوري قبلي، با ذهنيتي بي‌آلايش به بررسي يک سخن يا نظر بپردازد. البته اين اولين گام است و ارزيابي مطلوب نيازمند برداشتن گام ديگري نيز هست. گام بعدي در اين زمينه همان‌گونه که مدنظر شما هم بوده طرح پرسش است. يعني بر اساس شنيده‌ها، انسان به طرح مسائل و دغدغه‌ها پرداخته و نسبت به موقعيت و وضعيت‌هايي که آن سخن در قالب آن بيان شده دقت ويژه نموده و از قضاوت عجولانه پرهيز کند. در اين مرحله است که اين امکان براي ما فراهم مي‌شود که بر اساس شنيده‌ها و ارزيابي‌هاي خود و ديگران به قضاوتي صحيح دست‌يابيم. توجه دقيق به اين مراحل است که انديشه‌اي پايدار را در ذهن و فکر انسان رسوخ مي‌دهد.
حال پس از بيان اين مقدمه تا حدي طولاني مي‌توان به دغدغه اصلي شما پرداخت. پدران ما، در دوراني اقدام به ارائه نظري در مورد مسئله سياسي خود نمودند. آيا اين امر لازم است در مورد ما هم صدق کند يعني ما نيز بايد پايبند نظري باشيم که ديگران داشته‌اند. در جوابي مختصر مي‌توان گفت؛ هم آري و هم خير. تفصيل اين مطلب را مي‌توان در شرح زير به دست آورد:
آري؛ در اين صورت که نظر ديگران نظري حق و از روي شناخت دقيق باشد به گونه‌اي که براي امروز نيز روشي کارآمد باشد. در اين حالت لازم است ما نيز به آن گردن نهاده و از آن پيروي کنيم. چرا که حق هماره ثابت است و تمسک به آن تضمين کنند سعادت حقيقي انسان خواهد بود.
نه؛ در صورتي که نظر انتخابي ديگران يا ناحق بوده و يا اگر هم از روي حق باشد ديگر براي امروز ما از نظر روش کارآمد نيست. در اين حالت است که ما بايد نسبت به انتخاب گذشته حتي اگر توسط خود ما نيز صورت گرفته باشد، اعتراض کرده به دنبال نفي آن و جايگزيني حق به جاي آن باشيم.
به نظر مي‌آيد سخنان حضرت امام (ره) نيز در پي همين تقسيم، مدنظر باشد. سخن ايشان ناظر به ايرادي بود که گفته مي‌شد حکومت شاه حکومتي به انتخاب نمايندگان مجلس اين دوره و انتخاب نظام مشروطه توسط ايشان است. حضرت امام (ره) در پاسخ به اين ايراد چنين مي‌گويند که به چه دليل ما بايد نسبت به انتخاب گذشتگان خود پايبند باشيم حال يا به اين دليل که اين انتخاب غلط است و يا اين‌که براي امروز ما کارآمد نيست.
اگر مطالعه‌اي تاريخي داشته باشيد، اين امر را در هشتاد سال پيش هم شاهد بوده‌ايم. پس از انحراف نهضت مشروطيت ايران که منجر به روي کار آمدن رضاخان مي‌شود، علما و مردم اصفهان، عليه اين انحراف و استبداد جديد، قيام کرده و به نشانه اعتراض به قم مي‌روند. يکي از صحبت‌هايي که فرستادگان دربار در برابر اين اعتراض دارند اين است که رضاخان را همين نمايندگان مردم انتخاب کرده و وي مصوبات مجلس را اجرا مي‌کند. جوابي که از طرف علماي اصفهان به اين سخن داده مي‌شود را تا حدي مي‌توان شبيه همين سخن حضرت امام ديد. اين قيام به عنوان يکي از مهمترين قيام‌هاي روحانيت شيعه عليه استبداد رضاخان است، به گونه‌اي که حضرت امام، که خود نيز در آن شرکت داشته‌اند، آن‌را اساسي‌ترين قيام روحانيت عليه استبداد پهلوي مي‌دانستند که با قدرت و حيله شکسته شد. جهت اطلاعات بيشتر در اين مورد مي‌توانيد به کتاب انديشه سياسي و تاريخ نهضت حاج آقا نورالله اصفهاني، نوشته دکتر موسي نجفي، مراجعه و يا به مجموعه اسناد موزه خانه مشروطه اصفهان مراجعه نماييد.
نکته ديگري که مي‌توان در پاسخ به دغدغه فکري شما ارائه کرد اين است که؛ ما در طول دوران پس از انقلاب شاهد برگزاري چندين و چند انتخابات بوده‌ايم. شرکت حداکثري در اين انتخاب‌ها، صَرف نظر از نتايج آن نشانگر مفهومي خاص است، به اين مضمون که مردم ما و نسل دوم پس از انقلاب نسبت به اصل نظام، پايبند هستند که در انتخاب افراد اداره کننده آن شرکت مي‌کنند. برگزاري اين انتخابات به همراه تجمعاتي که در طول اين سال‌ها و به مناسبت‌هاي مختلف برگزار شده است، نشان از اين دارد که در اين دوره نيز ما نسبت به انتخاب پدرانمان پايبند بوده و نظر ايشان را هم مطابق حق و هم کارآمد براي امروز مي‌دانيم. وقتى سى ميليون نفر به پاى صندوق‏هاى رأى در انتخابات متعدد مى‏روند، يا در فراخوان ها و مناسبت هاي انقلاب حضوري چشم گير دارند معنايش اين است كه درصد قابل توجهي از مردم ايران، اصل نظام و قانون اساسى را قبول دارند و اعتراض‏ها به فروعات مختلف، ربطى به اصلِ نظام و قانون اساسى ندارد.اين همه به معني اين است که ما نسبت به انتخاب گذشته خود و پدرانمان پايبنديم.
غير از اين‌که از نظر منطقي، ملي، ديني و عقلي چه ايرادي به انتخاب گذشته ما وارد است. اگر بخواهيم نظري هم داشته باشيم بايد در اين حوزه باشد نه به صِرف انتخاب گذشته. انتخاب گذشته وقتي قابل خدشه است که بتوان نسبت به آن نقطه نظر يا انتقادي علمي و ديني داشت.
به يقين نظام اسلامي ايران يكي از مردمي ترين نظام هاي سياسي است كه از بدو شكل گيري تاكنون و در تمامي زمينه ها از انتخاب مسؤولين گرفته تا تصميم گيري و... متكي به آراء مردمي و نمايندگان آنان است و اين واقعيتي است غير قابل انكار و خدشه ناپذير. اما گروه‌هايي كه داراي ماهيتي كاملا ضد مردمي دارند، چنين حكومت مردمي را بر نمي تابند و پيشرفت آن را موجب رسوايي و اضمحلال خود مي بينند، از اين‌رو دست به ايجاد شك و ترديد پيرامون مشروعيت نظام جمهوري اسلامي ايران مي زنند و براي فريب و دلسرد نمودن نسل جوان شبهاتي بي پايه در جهت به چالش كشاندن و زير سؤال بردن وجهه مردمي نظام اسلامي، مطرح مي كنند. به نظر مي‌آيد پرسش‌گري شما در اين‌باره مقاومتي علمي در برابر اين طرح است که در اين‌بخش، جادارد نسبت به اين امر قدردان باشيم. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبري، كد: 1/100114033)