ولايتعهدي امام رضا(ع) و خواست اكثريت؟

صلح امام حسن و ولايتعهدي امام رضا(ع ) نشانه تن دادن به راي اكثريت بود يا نه ؟؟

با سلام خدمت شما دوست گرامي. به نظر مي‌رسد پاسخ به سوال شما، منفي است. در توضيح منفي بودن پاسخ به اين سوال بايد توجه شما را به مطالب زير جلب نمود: در صلح امام حسن عليه‌السلام ما شاهد دو مسئله هستيم: 1. فريبِ تودهِ غالبِ (اكثريت عوام) توسط معاويه. 2. و در نتيجه آن: خيانت كوفيان. خيانت در لغت به معناي: «دغلي و نادرستي كردن، ناراستي، غدر و نقض عهد» است.[1] به عقيده صاحب‌نظران اگر توده مردم به اجبار (و نه به اختيار) و يا فريب، تن به مسئله‌اي دادند، بسيار طبيعي و روشن است كه نمي‌توان آن را راي اكثريت دانست (مثل انتخابات رياست جمهوري عراق در زمان حكومت صدام، كه تمام محافل سياسي و ... آن را به همين دليل بي‌ارزش مي‌دانستند). همين سخن در صلح امام حسن عليه‌السلام نيز موجود مي‌باشد. صلح ايشان را نمي‌توان راي اكثريت دانست بلكه خيانت[2] و فريب توده مردم بود[3] وخيانت غير از تن دادن به راي اكثريت است. در خيانت، اشخاص به صورت غير قانوني و به غير از راه حق بر عليه ديگري اقدام مي‌كنند اما در راي آزادانه اكثريت، خيانت و عمل غير قانوني راه (معنا) ندارد. توجه به مستندات تاريخي زير علت منفي بودن پاسخ ما در مورد امام رضا عليه‌السلام را نيز مشخص مي‌سازد: در «ارشاد» روايت ‏شده است كه مامون، حضرتش را در باب ولايت عهدى مخاطب قرار داد و به او گفت: ... مي‌خواهم ولايتعهدي را بعد از خود بتو وا گذارم. امام فرمود: ازين كار مرا معاف كن. وقتى امام امتناع خويش را بيان فرمود، مامون با سخنى كه به علت ‏امتناع امام(ع) بوى تهديد ميداد با امام برخورد كرد و گفت: عمر بن خطاب ‏شوراي خلافت را در شش نفر مقرر داشت كه يكى از آنان نياى تو امير المؤمنين على‏بن ابى طالب(ع)بود و عمر شرط كرد كه هر كس با آنان مخالفت كند گردنش‏ را بزنند. تو نيز بايد چيزى را كه از تو ميخواهم بپذيرى و تو را از آن، راه فرار نيست[4]. اين چنين بود كه امام درخواست او را پذيرفت. همچنين روايت‏شده است كه مامون ولايت عهدي را به امام پيشنهاد كرد و حضرت آن را رد نمود. مامون گفت: «تو مرا به كارى واميدارى كه از آن اكراه دارم.از قدرت من ايمنى؟! ‏اما به خدا سوگند ياد ميكنم كه اگر ولايت عهدي را نپذيرى تو را به اين كار ناچار مي‌سازم و اگر نپذيرى گردنت را مى‏زنم‏».[5] پذيرش ولايتعهدي توسط ايشان به اجبار تنها يك تن بود كه منظور مامون عباسي مي‌باشد. همانگونه كه مي‌دانيد حتي بسياري از درباريان و نزديكان مامون نيز با اين كار مخالف بودند. حال به نظر شما آيا اجبار يك نفر مي‌تواند نشانه راي اكثريت باشد؟. [1] . عميد، فرهنگ لغت عميد،‌ ص502. [2] . ر.ك: ابوالفرج اصفهاني، مقاتل الطالبيين، ص73. [3] . بلاذري، انساب الاشراف،‌ ج3، ص38. [4] . ابوالفرج اصفهاني،‌ مقاتل الطالبيين، ص375؛ شيخ مفيد، الارشاد،‌ ج2،‌ ص290. [5] . ابوالفرج اصفهاني،‌ مقاتل الطالبيين، ص375.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
11 + 0 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .