نگاهی به ابعاد مختلف حمله‌ی اسرائیل به سوریه؛ حادثه‌‌ی سوریه را چگونه تحلیل کنیم؟

IMAGE635036943551162145.jpgعدم پاسخ‌گویی سوریه به رژیم صهیونیستی، یک دلیل ساده دارد و آن اینکه این کشور که درگیر یک جنگ تمام‌عیار با تروریست‌هایی از دست کم 26 کشور جهان است، نمی‌خواهد یا نمی‌تواند جبهه‌ی دیگری برای جنگ ایجاد کند.گذشته از اینکه حمله‌ی اخیر رژیم صهیونیستی به سوریه اقدامی غیر قابل پیش‌بینی و تعجب‌آور نبود، هم‌زمانی این اقدام با برخی حوادث مثل پیشروی نیروهای اسد، توافقات تازه بین تل‌آویو و آنکارا و... تحلیل‌ها پیرامون آن را با گذشت چند روز از این واقعه، همچنان داغ نگاه داشته است. در این بین، سمت‌و‌سوی تحلیل‌های جبهه‌ی طرفدار شورشیان سوریه، گاه به قدری جهت‌دار و وارونه می‌شود که از مطالعه‌ی آن چیزی جز دادن حق به اسرائیل عاید خواننده نمی‌شود.

در این نوشتار برآنیم که از پس یک بررسی اجمالی بر تحلیل‌های این جبهه، بدون هرگونه ملاحظات سیاسی، پاسخی برای این سؤال بیابیم که «چرا اسرائیل، با وجود آگاهی از هزینه‌های این اقدام غیرقانونی، به سوریه حمله کرد و چرا دمشق پاسخ این حملات را نمی‌دهد؟» برای یافتن پاسخ این سؤال بخوانید:

1. برخی تحلیل‌گران معتقدند اسرائیل که در این حملات از هواپیماهای جنگنده‌ی فالکون اف‌16 ساخت آمریکا استفاده کرده، به دنبال اثبات این است که نیروی هوایی سوریه آن‌قدرها هم که گفته می‌شود مقتدر نیست و حضور احتمالی روسیه و حتی ایران در این کشور نیز نتوانسته است بر قدرت آن بیفزاید؛ تا بدین ترتیب اولاً تبلیغاتی را علیه دمشق راه‌اندازی کنند و ثانیاً بتوانند آمریکا و غرب را نسبت به ایجاد منطقه‌ی پرواز ممنوع، حمله‌ی نظامی و... متقاعد سازند.

جان بولتون، سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل می‌گوید: سوریه در عین حال که حملات هوایی اسرائیل به دمشق را محکوم کرده است، اما این اقدام تل‌آویو را تلافی نخواهد کرد! بولتون معتقد است دمشق توانایی لازم برای انجام این حمله‌ی تلافی‌جویانه را ندارد؛ این اظهارات را می‌توان تکمیل‌کننده‌ی اظهارات پاتریک لیهی دانست!
نمونه‌ی چنین تحلیلی را می‌توان در اظهارات «پاتریک لیهی»، رئیس کمیسیون عملیات خارجی مجلس سنای آمریکا، دید که گفته است: «حمله‌ی اسرائیل به سوریه نشان داد تا چه اندازه سامانه‌ی دفاعی بشار اسد ضعیف است و این موضوع آمریکا و کشورهای هم‌پیمان آن را تشویق می‌کند گام‌های شجاعانه‌ای را برای حمایت از مخالفان سوریه بردارند... سامانه‌ی دفاعی روسیه نیز آن طور که گمان می‌رود قوی نیست و نیروهای اسرائیلی توانستند، با استفاده از هواپیماهای فالکون اف16، اهداف خود در خاک سوریه را بزنند.» (1)

از جمله نکات نهفته در این گونه تحلیل‌های جهت‌دار این است که اولاً توجه خواننده از نقض آشکارترین قوانین بین‌المللی از سوی اسرائیل منحرف و ثانیاً این گونه القا می‌شود که ارتش سوریه ضعیف است؛ چرا که اگر قوی بود، قطعاً مانع از این حمله می‌شد یا در نهایت با حمله‌ای تلافی‌جویانه این اقدام را پاسخ می‌داد.

جان بولتون، سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل، یکی از این تحلیل‌گران است که در این باره ضمن حمایت از این حملات می‌گوید: سوریه در عین حال که حملات هوایی اسرائیل به دمشق را محکوم کرده است، اما این اقدام تل‌آویو را تلافی نخواهد کرد! بولتون معتقد است دمشق توانایی لازم برای انجام این حمله‌ی تلافی‌جویانه را ندارد؛ این اظهارات را می‌توان تکمیل‌کننده‌ی اظهارات پاتریک لیهی دانست!

در مغلوط بودن این گونه تحلیل‌ها همین بس که نزدیک به 2 سال است جبهه‌ی ضد مقاومت با تمام توان و ظرفیت خود نتوانسته است اسد را مغلوب نمایند؛ این در حالی است که طبق گفته‌ی نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق، در نخستین هفته‌های آغاز ناآرامی‌های سوریه، رهبران آمریکا طی یک جلسه‌ی خصوصی از وی خواسته بودند به جبهه‌ی ضد اسد بپیوندد؛ چرا که طبق محاسبات آن‌ها اسد در نهایت قادر به 2 ماه مقاومت خواهد بود و پس از آن سقوط وی حتمی است! ضمن اینکه باید اضافه کرد، اسرائیل بدون چراغ سبز آمریکا تقریباً محال است دست به چنین اقدامی بزند. بنابراین، این احتمال که گفته می‌شود هدف اسرائیل، ترغیب آمریکا و غرب به حمله‌ی نظامی به این کشور است نیز رد می‌شود. از سوی دیگر باید پرسید اگر ایالات متحده توان حمله‌ی نظامی به کشوری را داشته باشد، آیا واقعاً خود نمی‌تواند بهانه‌ای برای آن بیابد و حتماً باید اسرائیل این کشور را بفریبد یا به اشتباه بیندازد؟! آیا آمریکا، که تصمیم به اشغال عراق و افغانستان گرفته بود، برای یافتن بهانه‌ی لازم، دچار مشکلی شد؟ آیا کذب بودن (بخوانید بهانه بودن) ادعاهایی که کاخ سفید برای توجیه حمله‌ی نظامی به این دو کشور مطرح کرده بودند، بعدها ثابت نشد؟ و...

به نظر می‌رسد عدم پاسخ‌گویی سوریه به رژیم صهیونیستی، یک دلیل ساده دارد و آن اینکه این کشور که درگیر یک جنگ تمام‌عیار با تروریست‌هایی از دست کم 26 کشور جهان است، نمی‌خواهد یا نمی‌تواند جبهه‌ی دیگری برای جنگ ایجاد کند. به عبارتی، دمشق با یک محاسبه‌ی ساده و لحظه‌ای به این نتیجه رسیده است که پیروزی در این جنگ، در واقع پیروزی مقاومت را رقم می‌زند و پیروزی مقاومت نیز یعنی شکست اسرائیل. بنابراین ارائه‌ی تحلیل‌هایی مبنی بر اینکه «ارتش سوریه ضعیف است وگرنه به این حملات پاسخ می‌داد» می‌تواند تنها مصارف تبلیغاتی داشته باشد یا در خوش‌بینانه‌ترین حالت، تلاشی مضحک برای ترغیب اسد جهت پاسخ دادن به این حملات باشد.

2. نزدیک شدن مواضع تل‌آویو‌ـ‌‌آنکارا به یکدیگر که آخرین مورد آن موافقت طرفین بر سر نحوه‌ی حل اختلافات مربوط به حمله‌ی نظامیان اسرائیل به کشتی مرمره بود، یکی از دلایلی است که به اعتقاد روزنامه‌ی صهیونیستی یدیعوت آحارونت، باعث وقوع این حمله از سوی اسرائیل شد.این روزنامه در ادامه می‌افزاید که این ادعا، نه یک تحلیل بلکه یک خبر است و مقامات سیاسی و امنیتی این رژیم خود اذعان کرده‌اند که پس از بهبود این روابط، تل‌آویو با خیال راحت و بدون نگرانی از وقوع هرگونه رویارویی با آنکارا دست به چنین اقدامی زده است.

اسرائیل بدون چراغ سبز آمریکا تقریباً محال است دست حمله علیه سوریه بزند. بنابراین، این احتمال که گفته می‌شود هدف اسرائیل از این حمله، ترغیب آمریکا و غرب به حمله‌ی نظامی به این کشور است رد می‌شود. از سوی دیگر باید پرسید اگر ایالات متحده توان حمله‌ی نظامی به کشوری را داشته باشد، آیا واقعاً خود نمی‌تواند بهانه‌ای برای آن بیابد و حتماً باید اسرائیل این کشور را بفریبد یا به اشتباه بیندازد؟!
درباره‌ی این «جنگ روانی» یا به قول این روزنامه «خبر» نیز باید پرسید، ترکیه که چند سالی است در خط مقدم مبارزه با مقاومت (بخوانید کنار اسرائیل) ایستاده است، چرا باید احیاناً مخالف اقدامی که با هدف ضربه زدن به این جبهه است باشد؟ آیا ورود تمام قد ترکیه به جنگ سوریه ربطی به اختلافات آنکارا با تل‌آویو دارد که با استناد به آن، نتیجه بگیریم بهبود روابط این دو باعث آسودگی خیال اسرائیل از جانب آنکارا در این حمله شده است؟ ترکیه در نهایت و برای حفظ پرستیژ، اقدام به محکومیت لفظی این حمله می‌کند که کرد. جالب است بدانیم در بحبوحه‌ی محکومیت‌های جهانی این اقدام رژیم صهیونیستی، اردوغان که چند هفته‌ای ساکت بود، ناگهان لب به سخن گشود و طی سخنانی یکی از شدیدترین مواضع خود را علیه اسد اتخاذ کرد! نخست‌وزیر ترکیه گفت اسد یک قصاب است و باید جلوی آن ایستاد!

نتیجه

به نظر می‌رسد هدف واقعی رژیم صهیونیستی از انجام چنین حمله‌ای تغییر برخی معادلات در سوریه بوده است. به عبارتی این رژیم، که بیش از هر بازیگری از به‌هم‌ریختگی اوضاع سوریه خرسند است، نمی‌تواند شاهد بهبود اوضاع در این کشور باشد. بنابراین هر گاه مشاهده می‌کند ارتش سوریه در حال پیشروی است یا کشورهای درگیر در این بحران، که به نظر می‌رسد از طولانی شدن این جنگ به ستوه آمده‌اند، به یافتن راه‌حلی سیاسی ترغیب می‌گردند، با انجام یک حمله‌ی پیش‌دستانه، هم اوضاع را به حال قبل بازمی‌گرداند، هم به اهداف فرعی که ذیل دو تحلیل فوق بدان‌ها اشاره شد می‌رسد. چه چیزی برای رژیم صهیونیستی بهتر از این است که اعراب و مسلمانان یکدیگر را قتل عام کنند؟ بدین ترتیب هم مقاومت تضعیف می‌شود، هم آتش فتنه روشن می‌ماند، هم به مقدسات مسلمانان هتک حرمت‌ها می‌شود، هم اختلافات مذهبی تشدید می‌گردد، هم به آتش جنگ‌های طایفه‌ای دامن زده می‌شود، هم سوژه‌ی تبلیغاتی علیه اسلام داغ می‌ماند و...

فواید برافروخته ماندن این آتش به قدری برای رژیم صهیونیستی فراوان است که جای تبیین آن در یک مقاله‌ی مفصل خالی است. اما نباید این را هم از نظر دور داشت که این گونه اقدامات، خسارات جدی نیز به این رژیم و طرفداران آن وارد می‌کند. رسوایی که عاید برخی کشورهای غربی به ویژه آمریکا یا سازمان‌های بین‌المللی مثل سازمان ملل یا شورای امنیت از کنار این گونه اقدامات می‌شود، لااقل از ذهن افکار عمومی دنیا به راحتی پاک نخواهد شد.

این واقعه برای چندمین بار ثابت کرد اسرائیل در کنار گروه‌های تروریستی مثل القاعده قرار دارد و در صورت لزوم به آن‌ها کمک هم می‌کند.(*)

منابع:

1- http://www.elaph.com/Web/news/2013/5/810207.html?entry=Israel

2- http://fa.alalam.ir/
*جعفربلوری؛ کارشناس مسائل بین الملل/برهان/۱۳۹۲/۲/۱۹.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
4 + 11 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .