مرسي بر سر دو راهي

اگر دولت مرسی نتواند براي مردم رفاه و براي خود مشروعيت اقتصادي - سياسي ايجاد كند، قافيه را باخته است. در چنين شرايطي، قاهره دو راه بيشتر ندارد؛ ابتدا اينكه با سياست ها و رويكردهاي منفعت طلبانه آمريكا هماهنگ شده و براساس تمايلات آن عمل كند كه از سوي رژيم صهيونيستي نيز تضمين داشته باشد. بي شك اگر مصر جديد به اين سمت برود انقلاب مصر را به انحراف كشانده است. اما راه دوم اين است كه ...

سرانجام پس از مدت ها گمانه زني، كنگره آمريكا از ارسال 450 ميليون دلار كمك مالي به مصر خودداري كرد. اين مسئله سوال هاي زيادي را به همراه داشت. مهم تر از همه اينكه آيا روابط بين دو كشور بيش از اين رو به تيرگي خواهد رفت. آمريكا هنوز با مصر جديد محتاط رفتار مي كند و طي ماه هاي اخير در حال رفتارسنجي اين كشور است. واشنگتن به هر جهت اخوان المسلمين را مي شناسد و مي داند كه اين تشكيلات در چه بستري از تاريخ مصر شكل گرفته و رشد كرده است. بنابراين به راحتي نمي تواند به آن اعتماد كند. از سوي ديگر اخوان المسلمين مصر نيز اگر چه طي دهه هاي اخير رفتار سياسي خود را تعديل كرده و از تحركات نظامي و مسلحانه فاصله گرفته است،اما هنوز مباني فكري آن را اسلام تشكيل مي دهد و قطب نماي رفتار آن، دين است. اتفاقاً آمريكا از همين موضوع هراس دارد. بنابراين مي توان انتظار داشت كه روند كنوني به سمتي پيش برود كه دو كشور آشكارتر از اين، روياروي يكديگر قرار بگيرند.

در اين ميان تحولات منطقه و به خصوص نظر رژيم صهيونيستي در اين مسئله از تأثير قابل توجهي برخوردار است. به اين دليل كه تل آويو مي تواند تا حدود زيادي نوع رابطه آمريكا و مصر را تعيين كند. اين مسئله وابسته به آن است كه آيا مصر جديد به تعهدات دوران انورسادات و حسني مبارك پايبند خواهد بود يا خير؟ اگر اخوان المسلمين بخواهد براساس مباني فكري ديني كه در آن رشد كرده و همچنين بر اساس تمايلات و خواسته هاي مردم حركت كند، بايد بيش از اين به فلسطين نزديك شده و رژيم صهيونيستي را از خود دور كند. البته اين سياست، عواقب اقتصادي فراواني براي مصر دارد. بزرگ ترين مشكل ساختاري مصر در اين زمينه اين است كه اقتصاد اين كشور به سياست خارجي آن گره خورده است و قاهره هر چقدر بخواهد در سياست خارجي خود در عرصه منطقه اي و بين المللي مستقلانه عمل كند در زمينه اقتصاد مورد حمله قرار خواهد گرفت. سد كردن راه كمك هاي 450 ميليون دلاري آمريكا به مصر در همين زمينه است. اين در حالي است كه قاهره براي عادي سازي و رونق دادن اقتصاد خود به شدت نيازمند كمك هاي خارجي است. يكي از بزرگ ترين دلايلي كه هنوز كمپ ديويد دست نخورده باقي مانده است، همين مسئله است.

همه به ياد داريم كه اولين سفر خارجي و منطقه اي محمد مرسي به عربستان بود. در آن زمان همه اين سوال را مطرح مي كردند كه چرا دولت انقلابي در اولين سفر خود، كشوري را انتخاب كرده است كه از متحدان اصلي دولت حسني مبارك و ديگر ديكتاتورهاي منطقه بوده است. محمد مرسي خيلي بهتر از ديگران مي داند كه اگر بخواهد با عربستان رويارو شود از منابع مالي بسياري محروم خواهد شد. عربستان طي سال هاي گذشته حمايت هاي مالي فراواني از مصر داشته است. همين مسئله درباره آمريكا نيز صدق مي كند. قاهره تا كنون در مواضع خود در خصوص آمريكا و غرب به شدت محتاط عمل كرده است، به گونه اي كه از يك سو درصدد برآمده به ميل مردم انقلابي عمل كند و از آمريكا فاصله بگيرد، مانند موضعي كه در خصوص انتشار فيلم موهن ضد ديني گرفته است و از سوي ديگر نخواسته با سخنان تند خود آمريكا را از خود نااميد و دور كند. اين در حالي است كه اين سياست الاكلنگي در مصر جواب نمي دهد. جداي از فشارهاي منطقه اي و بين المللي عليه دولت جديد مصر كه عموماً مالي و اقتصادي است، مرسي در داخل مرزهاي خود نيز با مشكلات فراواني روبه رو است كه هر چه زودتر مجبور است براي آنها چاره اي بينديشد. بسياري از مردم مصر در فقر به سر مي برند، اين در حالي است كه به تحولات انقلابي كشور و همچنين انتخاب محمد مرسي به عنوان نماينده اخوان المسلمين چشم اميد دوخته اند.

حال اگر اين دولت نتواند براي مردم رفاه و براي خود مشروعيت اقتصادي - سياسي ايجاد كند، قافيه را باخته است. در چنين شرايطي، قاهره دو راه بيشتر ندارد؛ ابتدا اينكه با سياست ها و رويكردهاي منفعت طلبانه آمريكا هماهنگ شده و براساس تمايلات آن عمل كند كه از سوي رژيم صهيونيستي نيز تضمين داشته باشد و منابع اقتصادي و مالي خود را تأمين كند و از اين طريق سياست هاي داخلي و منطقه اي اش را سروسامان دهد. بي شك اگر مصر جديد به اين سمت برود انقلاب مصر را به انحراف كشانده است. اما راه دوم اين است كه با نزديك شدن به سياست هاي شرقي، بيش از همه به چين، روسيه و جمهوري اسلامي ايران نزديك شود كه در چنين شرايطي با فشارهاي آمريكا مواجه خواهد شد. نزديكي به چين مي تواند قاهره را در امور اقتصادي منتفع سازد. روسيه نيز مي تواند بسياري از مشكلات نظامي اين كشور را با توجه به هم مرز بودن اين كشور با سرزمين هاي اشغالي مرتفع كند و همراهي با جمهوري اسلامي ايران هم، مصر را قادر مي سازد تا به راحتي از مقاومت و فلسطين حمايت و از حمايت هاي مقاومت در برابر تهديدات برخوردار شود. اين در حالي است كه قاهره هنوز سياست مشخصي را انتخاب نكرده و به دنبال حفظ طرف ها در يك كاسه است؛ سياستي كه بي شك بي نتيجه و بحران ساز است.

مرسي بر سر دو راهي /رضا اشرفى /بصيرت/91/07/17

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
9 + 3 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .