زبان ؛ حلقه تکميل استعمار

زبان به مثابه ابزار هویت و قدرتی است که در قلب یک فرهنگ و مردم قرار دارد مردم با زبان محیط خود را تعریف می کنند و ادعای مالکیت می کنند سیمون دورینگ نظریه پرداز مدرن پسا-استعماری می گوید: چه در ادبیات و چه در سیاست نیروهای پیش برنده
هویت حول زبان شکل می گیرند در دنیای غرب ، واژه های یک فرد او را از دیگری جدا می کند و فرد برای خود دنیایی را ایجاد می کند همزمان در بسیاری از جوامع آفریقایی یک لهجه مشخصی قبیله ای را از قبیله دیگر جدا می کند و هویتی را برای افراد به وجود می آورد که برپایه و اساس واژه هایی است که در زبان این قوم استعمال می شود تضادی که استعمارگرایی به وجود می آورد، برخورد میان زبان نوشتاری و زبان گفتاری است وقتی کشور امپریالیستی وارد کشور دیگری می شود و مردم آن کشور را مجبور به پذیرش زبان جدید می کند تصور کنید که زبان نوشتاری به عنوان یک زبان جدا از زبان گفتاری است تغییری به نام "پسا - استعماری " صورت می پذیرد مردم بومی مجبورند با یک نیروی جدیدی به نزاع بپردازند که سنتهای کهن آنها را تهدید می کند و آنها را به سازش دعوت می کنداین که آیا آنها خودشان را با زبان جدید وفق خواهند داد یا آن را ترد خواهند کرد؛ و یا آن را ابزاری برای مبارزه با استعمار گر به کار خواهند برد؛و آیا آن را وارد دنیای خودشان خواهند کرد؛ و یا انگشتان ظریف آنها را وارد امن ترین حوزه هایی خواهد کرد که در گذشته غیرقابل نفوذ به نظر میرسید؛همان طوری که خواهیم دید پاسخ ها متفاوت هستند تمام نوول های رمان نوشته شده دال بر این است که به عنوان نمود پسا - استعمارگرایی زبان نوشتاری به نهادهای مذهب و اجتماع نفوذ می کند سنت دیرین شفاهی را به زیر سوال می برد و قرارداد جدید نوشتار سعی می کند خود را جایگزین آن سازد این دو گانگی یعنی نزاع مردم بومی برای حفظ یا تغییر شکل دادن هویت و مواجهه با تغییر ناگهانی اشکال فرهنگی توسط پسا - استعمارگرایی روشن میشود.بیشتر نوشته های پسا - استعماری آفریقایی دال بر اهمیت شفاهی اجتماعات آفریقایی است یک پیوند قابل درک و غیرقابل انکار میان زبان گفتاری و نزدیکی اجتماع وجود دارد همانگونه که فرهنگ تاریخی نیجریه می نویسد: اعضای مشخصی در هر اجتماع بودند که وظیفه شان به یاد آوردن و تکریم بزرگان ، تاریخ جامعه یا حاکمانشان و یا حوادثی بود که در دوران حکومتشان روی می داد. برای مثال افراد قبیله یوروبان از مورخان شفاهی که اطلاعاتشان را از منابع مختلفی نظیر القاب ، نام ها، شعر، لیست شجره نامه ها، خاندان ، افسانه ها و تفاسیر جمع آوری می کردند، حمایت می کردند در هر زمانی که یکی از این مورخان شفاهی یا داستانسرایان قصد صحبت داشتند تمامی اهالی روستا کلبه های خود را ترک می کردند و برای گوش دادن دور او جمع می شدند هر سخنگویی به مخاطب نیاز داشت و بنابراین بسیاری از عرفهای زبان گفتاری نیز نیازمند پاسخ بود.اکنون می توان گفت که در فرهنگ غربی فرهنگی که برای تحمیل آداب و عرفهایش به قاره آفریقا آمد تاثیر همگون سازی در مردم داشت اختراع و توسعه چاپ بسیاری از اختلافات دنیای غرب را میان زبان گفتاری و نوشتاری از میان برد لهجه ها ناپدید شدند و گونه های تلفظ کمتر شدند و زبان نوشتاری به عنوان تنها زبان معیار به رسمیت شناخته شد این توسعه حتی به همبستگی مردم نیز که اختلافات گذشته و میراثی داشتند، کمک زیادی کرد رابطه میان زبان و پسا - استعمارگرایی یک تاریخ دارد ملی گرایی وقتی به وجود می آید که بعضی زبانها وارد مرحله نوشتاری می شوند و به کتابها راه پیدا می کنند و اجازه داده می شود تا افراد هویت خودشان را به عنوان عضوی از اجتماع خوانندگان تعریف کنند در بسیاری از موارد، استعمار شدگان شیوه های تحمیلی زندگی استعماری را آشکارا و یکصدا رد می کردند این که این مساله ریشه در نبود درک داشته یا ناشی از تنفر از استعمارگران بوده ، در هر صورت بومیان شیوه های زندگی تحمیلی توسط استعمارگران را مطلقا رد می کردند آنها از شیوه های غربی فاصله گرفته و سعی می کردند حضور آن را نادیده بگیرند و تا جایی که می توانستند با شیوه های خودشان زندگی می کردند اما چرا زبان نوشتاری را رد می کردند؛ اغلب ، تاثیرات جایگزین زبان نوشتاری در اجتماعات و مذاهب مختلف آفریقایی خطرناکتر از بی بهره بودن از آن بوده است زبان نوشتاری می تواند یک تاثیر زیانبار در مذهب آفریقا داشته و آنان را به گمراهی کشاند استدلال بومیان این بود که زبان نوشتاری فاقد بیان زبان سکوت است به عنوان مثال ، ارواح زبانی داشتند که قابل درک نبود بنابراین سکوت ترسناکتر از اضطراب صداها است اغلب این گونه بوده است که مردم بومی نابودی اجتماع سنتی خود را به دست عرفها و شبیه سازی های استعمار تشخیص می دادند و آن را طرد می کردند وقتی دو فرهنگ با توجهات پسا - استعمارگرایی برخورد می کنند، همگرایی عرف بومی با استعمارگرایی بسیار دشوار خواهد بود اعتقادات هر دو در هم ترکیب می شوند و عرف مدرن با اسطوره های گذشته پیوند می خورد البته بارها مشاهده هم می کنیم که زبان نوشتاری استعمارگرایی به آرامی با سنتهای شفاهی فرد استعمار شده پیوند می خورد البته همگرایی با عرف و فرهنگ جدید ضرورتا به معنی چشم پوشیدن مطلق از هر چیز سنتی نیست مکانیسم های گوناگون سنتزها در ایجاد یک اتحاد جدید بر پسا- استعمارگرایی بسیار مهم است اگرچه بعد از ترک استعمارگر، نزاع تداوم هویت را می بینیم ، با این حال مشاهده می کنیم که افراد استعمار شده هنوز حافظ بسیاری از میراث فرهنگی شان هستند نه طرد کردن و نه اسمیلاسیون و نه ترکیب فرهنگها هیچ کدام پاسخی به این چالشها نخواهد بود به نظر می رسد که بسیاری از جوامع استعمار شده از زبان به عنوان یک ابزار علیه استعمارگر استفاده می کنند درست همان طوری که از زمین یا هر ابزار دیگری استفاده می کنند برای مثال ، مردم قبایل ساواننا در آفریقا از نمودهای زبان نوشتاری خود به عنوان ابزاری برای خودمختاری بهره می جویند نویسندگان پسا - استعمارگرا ارزش زبان را اینگونه توصیف می کنند هاو می نویسد: واژه ها وزن دارند واژه های با قدرت از شبنم شب هیچ آزار و اذیتی نمی بینند آنها در پاهایتان آویزان خواهند بود حتی اگر طوفانی بوزد. ویا ورا نیز همچون نهانداسخن می گوید: بزرگان ما قدرت واژه ها را برایمان آموخته اند استفاده حقیقی از زبان نوشتار بحثهای داغی را در میان حوزه نظریه ادبی پسا - استعمارگرای به وجود آورده است نظریه پردازان مختلف آن را به مثابه یک ابزار زبانی و بعد سیاسی اجتماعی می بینند که از سنتها و ابزارهای زبانی قابل دسترس بسیار متفاوت است همچنین به عنوان یک ابزار زبانی برای حفظ روابط اداری یک کشور زبانی را برای ارتباط گسترده فراهم می کند بنابراین زبان نوشتار از لحاظ مادی به حوزه های مورد دلخواه قدرت و دانش قابل دسترس است به عبارتی ابزار قدرتمندی برای اعمال نفوذ و کنترل است و خلاصه انگلیسی ادامه می دهد تا زبانی باشد هم زبان قدرت و هم شخصیت نزاعها و چالشهای میان زبان نوشتاری و گفتاری به حوزه زبان بومی و انگلیسی نیز کشیده شده است راجارائو، فیلسوف و نویسنده هندی تبار از استفاده زبان انگلیسی در جامعه پسا - استعماری دفاع می کنید و می گوید:حقیقت را در هر زبانی می توان بیان کرد و چه بهتر با زبان جهانی بیان شود ما باید زبان انگلیسی را در میان خودمان حفظ کنیم نه به عنوان مهمان بلکه به عنوان یک دوست و بلکه به عنوان یکی از کاستها، کیش، عقاید و سنت خودمان کاچرو می گوید که استفاده زبان انگلیسی در جامعه پسا - استعماری بعد دیگری از فهم حوزه های منطقه ای ، اجتماعی و سیاسی را به ارمغان می آورد به عبارتی بعضی وقتها هجوم زبان خارجی و نوشتاری منجر به رهایی ما از پسا - استعمارگرایی می شود به طور خلاصه ،پسا - استعماری از نزاع و چالشهای مردم بومی در حفظ فرهنگ ، سنت و تاریخشان در مقابله با قدرت استعماری که قصد نابودی فرهنگ سنتی را دارد، بحث می کند این که آیا زبان به عنوان نیرویی است که آنها را از هویتشان دور کرده یا سلاح قدرتمندی است که در برابر فرهنگ و زبان تحمیلی مقابله خواهند کرد با وجود این ، مشاهده کردیم که به هنگام مواجهه با مردم بومی در زبان نوشتاری چه اتفاقی می افتد: طرد کردن آن، پذیرفتن آن و یا استفاده به عنوان ابزار قدرت.

جام جم، چهارشنبه 21 فروردين 1381

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
3 + 14 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .