جاسوسي امريكا از مراكز نظامي ؟

با سلام با توجه به اينكه علت سقوط ارتش صدام جاسوسي امريكا از مراكز نظامي بود آيا ايران همچين اجازه اي رو به آژانس بين المللي ميده كه بيان و از مراكز ما بازديد كنن با اينكه رهبري هم فرمودند من اجازه نميدهم... لطفا تبيين كنيد تا خيالمون راحت بشه

با سلام، بازرسي از مراكز نظامي ايران بر اساس ديدگاه نظام و مقام معظم رهبري ممنوع است و به هيچ مجموعه و قدرتي اجازه بازديد از مراكز نظامي و حساس كشور داده نمي شود و اين مساله به عنوان يكي از خطوط قرمز نظام تبيين شده است. مقام معظم رهبري و سران نظام بارها بر اين مساله تاكيد كرده اند. مقام معظم رهبري در آستانه روز پاسدار در دانشگاه امام حسين(ع) از زياده خواهي هاي طرف مقابل در مذاكرات هسته اي را، درخواست براي بازرسي از مراكز نظامي و گفتگو با دانشمندان و محققان ايراني بيان كردند و فرمودند: همانگونه كه قبلا هم گفته شد، اجازه هيچگونه بازرسي از هيچيك از مراكز نظامي و همچنين گفتگو با دانشمندان هسته اي و ساير رشته هاي حساس و اهانت به حريم آنها، داده نخواهد شد.من اجازه نخواهم داد كه بيگانگان بيايند و با دانشمندان و فرزندان عزيز و برجسته اين ملت صحبت و از آنان بازجويي كنند.... اين موضوع را دشمنان نظام اسلامي و همه كساني كه منتظر تصميم نظام هستند، به روشني متوجه شوند. مقام معظم رهبري همچنين در ديدار خود با كارگزاران نظام در دوم تيرماه مخالفت قاطع خود با بازرسي‌هاي غيرمتعارف، پرس و جو از شخصيت‌هاي ايران و بازرسي از مراكز نظامي را اعلام كردند. البته بنابر اعلام برخي مسئولين هسته اي، اگز بازديدهايي قرار است انجام شود، به صورت مديريت شده و در چارچوب پروتكل الحاقي خواهد بود كه آژانس بين المللي انرژي اتمي با هماهنگي هاي اوليه و كنترل شده در چارچوب شرايط مرسوم و بازرسي هاي متعارف انجام خواهد داد. اما در رابطه با مقايسه اين نوع بازرسي ها با بازرسي هاي كه در عراق صورت گرفت و منجر به حمله نظامي گرديد، بايد گفت: در آن زمان عراق تحريم شد و به دليل فشارهاي وارده، به ناچار با نظارت شوراي امنيت بر فعاليت‌هاي نظامي خود موافقت كرد. بازرسان را راه داد و ليست پايگاه‌هاي خود را در اختيار آنان قرار داد. اما در نهايت با حمله به همان پايگاه‌ها مواجه شد و مشخص شد اطلاعاتي كه شوراي امنيت از آن مي‌خواست، براي رفع نگراني‌هاي منطقي آنها نبود بلكه نوعي عمليات شناسايي براي شناخت اهداف عمليات نظامي بود. البته اين تنها يكي از احتمالاتي است كه ممكن است در مورد ايران نيز رخ دهد كه گر چه به دليل قطعيت تاريخي آن و همچنين وقوع آن در گذشته بسيار نزديك و همسايه ما، بايد جدي گرفته شود، اما پرونده هسته‌اي ايران تفاوت‌هايي با پرونده سلاح كشتار جمعي عراق دارد كه مي تواند سرنوشت ديگري براي بازرسي از مراكز نظامي ايران رقم بزند: 1- تفاوت ميان نوع فعاليت‌هاي اصطلاحاً مشكوك: كشورهاي غربي اگر اراده سياسي داشته باشند، ممكن است از كاه، كوه بسازند. منظور ما اين است كه حتي اگر فعاليت‌هاي ايران كاملاً بي‌خطر باشد، آنها باز هم اگر صلاح بدانند يا زير فشار اسرائيل قرار بگيرند، يك موشك ساده را بهانه‌اي براي حمله به ايران قرار مي‌دهند اما به هر حال، برنامه نظامي ايران با عراق متفاوت است. بازرسي‌هاي سازمان ملل در دهه 1990 ميلادي نشان داد فعاليت‌هايي توسط صدام در جهت توليد تسليحات شيميايي و بيولوژيك انجام شده بود (هر چند هنوز در اين مورد نمي‌توان به صورت قطعي سخن گفت، حتي گزارش دولفر در 2004 با مستندات شفاهي خود از مأموران اطلاعاتي ادعا كرد عراق تمام فعاليت‌هاي غيرقانوني خود را در ابتداي دهه 1990 ميلادي متوقف كرده بود) اما در ايران، نهايتاً موشك‌هاي قاره پيما خواهند يافت؛ كه البته اين نيز ارتباطي با برنامه‌ هسته‌اي صلح‌آميز نخواهد داشت كه موضوع بازرسي‌ بازرسان آژانس يا جاسوسان سازمان سيا قرار بگيرد. 2- تفاوت قدرت نظامي ايران و عراق: آمريكا در بمباران مراكز نظامي عراق، منتظر واكنش مهمي نبود، اما داستان ايران متفاوت است. ارتش جمهوري اسلامي و سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و هزاران موشك در مرزهاي ايران آماده پرتاب به سمت اهداف تعيين شده هستند و نمي‌شود به راحتي با دم اين شير بازي كرد. بحثي نيست كه قدرت نظامي و توان تجهيزات آمريكا از ايران بيشتر است اما اين دليل نمي‌شود واكنش ايران به حمله احتمالي براي آمريكا و متحدانش دردسرساز و در شرايطي مهلك نباشد. اين علاوه بر دستاورهاي نظامي ايران، به تجربيات موفق ايران در مديريت هوشمند نظامي و هدفگذاري هاي مؤثر از نوع جنگ نامتقارن بر مي‌گردد. 3- تفاوت مشروعيت مردمي حكومت ايران و عراق: هدف نهايي آمريكا براندازي رژيم صدام بود و اين را از اوايل دهه 1990 ميلادي صراحتاً مي‌گفتند. در مورد ايران هم مدت‌ها است مي‌گويند اما تفاوت ايران با عراق در اين است كه مردمسالاري در ايران با عراقي كه در انتخابات رياست جمهوري‌اش تنها يك گزينه يعني صدام حسين نامزد مي‌شد، قابل مقايسه نيست. همين ميزان از مشروعيت مردمي در ايران كه نظام سياسي اجازه مي‌دهد روندهاي مهم فرهنگي، اقتصادي و سياسي كشور توسط انتخاب‌هاي مردم در سال 68، 76، 84 و 92 تغيير كند، ضامن مهمي براي مقابله مردم با هرگونه دخالت خارجي است. 4- تفاوت واكنش افكار عمومي جهاني: مشروعيت مردمي نظام ايران موجب مي‌شود حمله به چنين كشوري، حتي به صورت يك عمليات مقطعي با مخالفت افكار عمومي جهاني و برخي قدرت‌هاي برتر مانند روسيه و چين واقع شود. گر چه به دليل تبليغات رسانه‌اي نمي‌توان بر اولي و به دليل تجربه جنگ تحميلي نمي‌توان بر دومي حساب صددرصد باز كرد، اما به هر حال هزينه‌اي كه آمريكا و متحدانش بر اثر حمله احتمالي به ايران (كه در حال تعامل و مذاكره با نهادها و قدرت‌هاي بين المللي است) از اعتبار خود در افكار عمومي جهان مي‌دهند، چندين برابر عمليات نظامي عليه عراق خواهد بود. 5- تفاوت ميان بازرسي توسط آژانس انرژي اتمي و شوراي امنيت: بازرسي از مراكز نظامي يك كشور توسط مأموران سازمان ملل طبق قطعنامه هاي شوراي امنيت ذيل فصل هفت انجام مي‌شود، فصلي كه مرتبط با اقدامات قهرآميز عليه دول متخلف از منشور است اما بازرسي پيشنهادشده توسط 5+1 توسط مأموران آژانس انرژي اتمي صورت مي‌گيرد؛ و صد البته ضرب‌المثل سگ زرد برادر شغال است را نيز در گوشه ذهن داريم. البته طبق قانون، اگر آژانس به نتيجه منفي در بازرسي‌هاي خود برسد، مي‌تواند پرونده يك كشور را به شوراي امنيت بفرستد، اما به هر حال، يك قدم از عمليات نظامي فاصله دارد. 6- تفاوت در ميزان سنجيدگي سياست خارجي ايران و عراق: عراق نشان داده بود كشوري عصيانگر در منطقه خاورميانه است كه نمي‌توان اقدامات آن را پيش بيني كرد. سياست خارجي عراق، دستخوش عدم استفاده مؤثر ديكتاتور از مشاوران كارآزموده و عدم برنامه‌ريزي بلندمدت و حركت مستمر بود اما داستان ايران متفاوت است. حكومت ايران به ويژه در مقاطعي نشان داده است بسيار سنجيده و محتاط عمل مي‌كند و اگر خواهان تغييري در معادلات قدرت در خاورميانه و حتي جهان است، اين تغيير را از طرق معقول مانند ترويج فرهنگي، فعاليت سياسي و تعاملات اقتصادي صورت مي‌دهد نه اينكه مانند عراق، قرارداد خود با ايران بر سر اروندرود را پاره كند و يا براي جبران شكست از ايران، ناگهان كويت را اشغال كند! سياست خارجي برتر ايران، هم امكان گشودن گره‌ها در روابط با قدرت‌هاي جهاني را بيشتر مي‌كند، هم آنها را تشويق مي‌كند مشكلات خود را از طرق معقول با ايران حل و فصل كنند و هزينه‌هاي عمليات نظامي را براي خود نخرند.(به نقل از مشرق)

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
7 + 12 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .