این پادشاهان می‌خواهند به مردم سوریه آزادی هدیه کنند+ اینفوگرافی

resized_334898_126.jpgبیش از چهل کشور و سازمان بین‌المللی در کنفرانس ژنو 2 تلاش دارند برای آینده سوریه تصمیم بگیرند. در حالی که اولین تماس مخالفان و مقامات دولت سوریه در ژنو در راه است، پس گرفتن دعوت دبیرکل از ایران مهم‌ترین مساله‌ای است که اکنون بر کنفرانس سایه افکنده است. در غیاب ایران، چندین امیر و پادشاه و سلطان می‌خواهند به مردم سوریه آزادی هدیه کنند!
34 ماه بعد از شروع اولین جرقه‌های بحران سوریه، برگزاری کنفرانسی در ژنو اخرین پرده از تلاش جهانی برای تاثیرگذاری بر روند تحولات در سوریه است.
شاید بتوان ادعا کرد که کمتر کسی سه سال پیش می‌توانست چنین روزهایی را برای سوریه پیش‌بینی کند.
سه سال پیش در چنین روزهایی، در شرایطی که مردم تونس و مصر سرگرم پایین کشیدن حکومت‌های خود بودند، پیش‌بینی روزی که سوریه به خرابه‌ای ناشی از جنگ داخلی و تل اجساد کشته شدگان تبدیل شود و تروریست‌های شرق تا غرب دنیا در آن مشغول خونریزی باشند، جز کابوسی باور کردنی نبود.

تحولات کشورهای عربی بسیار متفاوت از چیزی است که در ابتدا به نظر می‌رسید. در مصر نظامیان بر جای حکومتی نشسته‌اند که اگر چه منتخب مردم بود ولی در ایجاد آرامش و امنیت اقتصادی و سیاسی برای مردم خود ناتوان بود. ناامنی و بی‌ثباتی در تونس و لیبی و یمن ادامه دارد. کشورهای دیگری نیز در منطقه دستخوش تلاطم شده‌اند و آرزوهای کشورهایی چون قطر و ترکیه برای آینده منطقه در آتش درگیری‌های خونبار منطقه سوخته است.

در سوریه اگر چه اسد در روزهایی سخت، تا از دست دادن قدرت فاصله چندانی نداشت ولی حمایت‌های ایران و دوستانش در منطقه و نیز حمایت سیاسی روسیه فعلا سوریه را برای بشار نگاه داشته است. در این کشور قرار بوده که در سال 2014 انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود. مساله مهم اکنون برای همه طرف‌های دخیل در مساله سوریه آینده نقش اسد در سوریه است.

آیا اسد باید فوری برود، تا انتخابات بماند ولی حق شرکت در انتخابات را نداشته باشد و یا این که بماند و در انتخابات هم نامزد شود. بخشی از توافق سی ژوئن ۲۰۱۲ موسوم به اعلامیه ژنو به این هدف اشاره دارد: «ایجاد یک نهاد حکومت انتقالی با قدرت کامل اجرایی که اعضای دولت و نمایندگان مخالفان در آن شرکت داشته باشند و بر اساس رضایت دو طرف تشکیل شده باشد».

تعهد به این هدف پیش شرطی بود که غرب هر چه تلاش کرد، ایران آن را نپذیرفت؛ دولت سوریه آن را غیرممکن می‌داند و روسیه نیز با تفسیر غرب از این هدف همراه نیست.

علاوه بر سازمان ملل، اتحادیه عرب، اتحادیه اروپا و سازمان همکاری‌های اسلامی کشورهای زیردر ژنو دو حاضر هستند: الجزایر، استرالیا، بحرین، بلژیک، برزیل، کانادا، چین، دانمارک، مصر، فرانسه، آلمان، یونان، هند، اندونزی، عراق، ایتالیا، ژاپن، اردن، کویت، لبنان، لوکزامبورگ، مکزیک، مراکش، نروژ، هلند، عمان، قطر، روسیه، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی، کره جنوبی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، ترکیه، امارات متحده عربی، انگلستان، ایالات متحده آمریکا، واتیکان.

این کشورها را در یک دسته‌بندی کلی می‌توان به چهار دسته زیر تقسیم کرد:

پنج عضو دائم شورای امنیت: چین، فرانسه، روسیه، انگلستان، ایالات متحده آمریکا

اقتصادها و کشورهای موثر بین‌المللی: استرالیا، برزیل، کانادا، آلمان، هند، اندونزی، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، آفریقای جنوبی، کره جنوبی، اسپانیا

کشورهای عربی و اطراف سوریه: الجزایر، بحرین، مصر، یونان، عراق، اردن، کویت، لبنان، مراکش، عمان، قطر، عربستان سعودی، ترکیه، امارات متحده عربی

کشورهای دارای وجهه انسان دوستانه: بلژیک، دانمارک، لوکزامبورگ، نروژ، هلند، سوئد، سوئیس، واتیکان

جالب آن است که کشورهایی در ژنو یک چنین هدفی را طراحی کرده‌اند و در ژنو 2 نیز حاضر هستند که دهه‌ها است یک خانواده بر آنها حکومت می‌راند. حکومت‌های مستبد پادشاهی زیر قصد دارند به مردم سوریه، آزادی هدیه کنند.

شیخ‌نشین بحرین: شیخ حمد بن خلیفه پادشاه بحرین پانزده سال است که بر این کشور حکومت می‌راند. حکومت وی با مخالفت جدی اکثریت هفتاد درصدی شیعیان این کشور رو به رو است.

کشور پادشاهی اردن: عبدالله دوم از 15 سال پیش جانشین پدری شده است که خود 47 سال بر این کشور حکومت رانده بود. این پادشاه عرب نیز در سالهای اخیر با تظاهرات خیابانی گسترده‌ای مواجه شده که به تغییر نخست وزیرها در این کشور منجر شده است.

امیرنشین کویت: خاندان آل صباح از دهه‌ها پیش تاکنون امیری کویت را بر عهده داشته است. این خاندان که تاج و تخت کویت را مدیون غرب است، در جریان تحولات اخیر مردمی در کشورهای عربی در کنار دیگر شاهان منطقه خلیج فارس سعی داشته که از به هم خوردن نظم موجود جلوگیری کند.

حکومت پادشاهی مراکش: محمد ششم پادشاه 15 سال اخیر مراکش از اصلی‌ترین مخالفان ایران در بین کشورهای عربی است. او بزرگترین تاجر و بانکدار مراکش نیز هست.

سلطان‌نشین عمان: پیشینه حکومت سلطان قابوس بر عمان به پیش از انقلاب اسلامی در ایران بر می‌گردد. عضو معتدل‌تر شورای همکاری خلیج فارس توانست موج اعتراضات تحولات اخیر کشورهای عربی را در کشور خود مهار کند.

امیرنشین قطر: تمیم بن حمد آل ثانی جوان‌ترین امیر در خانواده‌ای است که نسل در نسل بر قطر حکومت کرده‌اند. قطر اگر چه با استفاده از منابع عظیم مالی ناشی از صادرات گاز و شبکه تلویزیونی الجزیره از موج تحولات در کشورهای عربی استقبال کرد ولی با نادرست از آب در آمدن پیش‌بینی‌های خود، این روزها به سمت موضع خفیف‌تر حرکت کرده است.

کشور پادشاهی عربستان سعودی: فرزندان آل سعود نه تنها همیشه پادشاه کشور عربستان سعودی بوده‌اند، بلکه حتی نام خود را بر این کشور نیز گذاشته‌اند. پشت سر عبدالله بن عبدالعزیز پادشاه 90 ساله این روزهای آل سعود، صف شاهزاده‌های پیری قرار دارد که شاید زودتر از پادشاه جان بسپارند. عربستان در رقابت بر سر منطقه، اصلی‌ترین حامی تروریست‌های سوریه و منطقه است.

شیخ‌نشین امارات: شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان در ده سال اخیر جانشین فردی شده که پیش از وی 38 سال بر این همسایه پر درد سر ایران حکومت کرده است. امارات در کنار عربستان سعودی در ماه‌های اخیر از اصلی‌ترین حامیان مالی نظامیان حاکم بر مصر بوده است.

تابناک/ ۰۲ بهمن ۱۳۹۲

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
12 + 4 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .