امام و قبول قطعنامه 598؟

سلام درخصوص قطعنامه 598 مطالب مبهمي وجود دارد و حتي در بعضي موارد نميتوان موضع گيري درست امام خميني را نيز متوجه شد . مثلا در مقاله اي در همين سايت از زبان دكتر ولايتي اشاره شده كه امام حتي در سال 61 خواهان صلح بود اما صلحي كه متجاوز مشخص و غرامت پرداخت شود . حال چرا امام قبول قطعنامه 598را جام زهر ناميد اين قطعنامه اگر چه خواسته امام براي پرداخت غرامت و تعيين متجاوز را به به صورت روشن مطرح نكرده بود اما در آن تا حدودي به آن اشاره شده است پس اگر چه با توجه به ديدگاه امام براي صلح چندان مطلوب نبوده اما آنقدر نيز بد نبوده كه امام آن را جام زهر بنامد؟

دانشجوي محترم ضمن تشكر از تماس مجدد شما با اين مركز ، توضيح اين جمله حضرت امام (ره) در مورد پذيرش قطعنامه و آتش بس با عراق، نيازمند شناخت دقيق اهداف و انتظارات نظام اسلامى و حضرت امام (ره) از دفاع مقدس در مقابل تهاجم نظامى دشمن و موضع گيرى هاى كلان و بلند مدت ايشان درباره جنگ تحميلى و بالاخره شرايطى كه منجر به پذيرش قطعنامه 598 از سوى ايران شد، مى باشد. از اين رو به اختصار مطالبى را بيان مى نماييم: الف. اهداف نظام اسلامى از دفاع مقدس‏ الف. هر چند شروع جنگ تحميل به هيچ وجه با خواست و اراده نظام اسلامى ايران نبود، اما بعد از آغاز آن وضعيتى به وجود آمد كه نظام انقلابى ايران به عنوان كانون و منادى اسلام ناب محمدى (ص) و تنها سنگر پيكار در مقابل امپرياليسم و استبكار جهانى و اميد بخش مستضعفان جهان و نهضت هاى آزاديبخش، بايد مردانه و با تمام قوا در مقابل اين تهاجم نظامى ايستادگى مى نمود و با دادن درس سختى به متجاوزين و حاميان آنها و احقاق كامل حقوق ايران، درس ايستادگى و مقاومت تا پيروزى را به تمامى ملتهاى مورد ستم و نهضت هاى آزادى بخش جهان، مى آموخت. در واقع نظام اسلامى علاوه بر مقاصد مادى مانند بيرون راندن متجاوزين از خاك ايران، محكوميت متجاوز و پرداخت غرامت و...، اهداف معنوى بسيار بالاترى از تداوم دفاع مقدس تعقيب مى كرد كه اين اهداف برگرفته از اصول و مبانى اسلامى بود از اين رو دفاع مقدس نه يك جنگ معمولى بين دو دولت بلكه جنگى سرنوشت ساز بين جهان كفر با جهان اسلام بود كه مى بايست تا پيروزى قاطع جبهه اسلام و تسليم استكبار جهانى و رفع فتنه تداوم مى يافت. بر اين اساس حضرت امام (ره) به صورت مرتب بر تداوم جنگ تا تأمين اهداف مشروع نظام اسلامى تأكيد داشتند و مى فرمودند: «اگر اين جنگ بيست سال هم طول بكشد ما همچنان ايستاده ايم» ب. شرايط و اوضاع پذيرش قطعنامه 598 مقاومت، ايستادگى و پيروزى هاى مكرر ايران در جبهه هاى نبرد در طول سالهاى جنگ به هيچ وجه خوشايند استكبار جهانى نبود از اين رو در ماههاى آخر جنگ، حمايت جهانى از عراق به اوج رسيد و آمريكايى ها عملا و به طور مستقيم وارد صحنه شدند. سكوهاى نفتى ما را بمباران مى كردند و با هدايت هواپيماهاى عراقى بمباران نفت كش ها را تسهيل مى كردند. هواپيماى مسافربرى ايران را مستقيما منهدم كردند. فرانسوى ها هواپيماهاى پيشرفته سوپر اتاندارد و ميراژ 2000 در اختيار آنها گذاشتند، روسها مدرنترين هواپيماهاى جنگنده و دورپرداز و بلند پرواز و... را به عراق ارسال كردند. كويت و عربستان سيل دلارهاى خود را به عراق روانه ساختند. آلمانيها مواد لازم براى سلاح شيميايى در اخيتار آنها مى گذاشتند. عراق به طور وسيع مناطق مسكونى و جبهه ها را بمباران شيميايى مى كرد و مجامع بين المللى با سكوت خود اين جنايات را تأييد مى كردند. در نتيجه جنگ از حالت طبيعى خود خارج و به يك نسل كشى گسترده و بدون هيچ گونه ملاحظات اخلاقى، انسانى، حقوقى و... تبديل شده بود.( امام خمينى (ره)، دفاع مقدس، سيد على نبى لوحى، ص 408) و از سوى ديگر تحريم هاى همه جانبه و شديد بين المللى، فشارهاى بسيار زيادى در زمينه اقتصادى، نظامى و... بر مردم و مسؤولين ايران به وجود آورده بود. ج. پذيرش قطعنامه 598 به مثابه جام زهر در چنين شرايطى حضرت امام (ره) با مشورت مسؤولين نظام و كارشناسان، مصلحت نظام اسلامى را در پذيرش قطعنامه 598 و قبول آتش بس ديدند و لذا بايد از آن همه آرمانها و اهداف كلان و بلند مدتى كه از تداوم دفاع مقدس انتظار داشتند چشم پوشى مى نمودند اما اين موضوع گيرى جديد به هيچ وجه با روحيات و انتظارات مردم ايران و خصوصا رزمندگان و خانواده هاى شهدا و ايثارگران هماهنگى نداشت و آنان پذيرش چنين چرخش ناگهانى را نداشتند. افزون بر اين، اين موضع گيرى مى توانست تأثير منفى بر حركت هاى انقلابى و نهضت هاى آزادى بخش جهان نيز داشته باشد. طبيعى است در چنين شرايطى پذيرش قطعنامه و آتش بس، به مثابه كشيدن جام زهرى براى حضرت امام (ره) بود كه تنها به خاطر رضاى خداوند و حفظ اسلام و مصالح نظام اسلامى آن را با جان و دل پذيرا شدند. و لذا در پيام تاريخى خود در مورد پذيرش قطعنامه مى فرمايند: «... قبول اين مسأله براى من از زهر كشنده تر است ولى راضى به رضاى خدايم و براى رضايت او اين جرعه را نوشيدم، در شرايط كنونى آنچه موجب اين امر شد، تكليف الهى ام بود. شما مى دانيد كه من با شما پيمان بسته بودم كه تا آخرين قطره خون و آخرين نفس بجنگم، اما تصميم امروز فقط براى تشخيص مصلحت بود و تنها به اميد رحمت و رضاى او از هر آنچه گفتم گذشته و اگر آبرويى داشتم با خدا معامله كرده ام». البته اقدام خالصانه حضرت امام (ره) هم در كوتاه مدت و هم در دراز مدت شرايط را به نفع نظام اسلامى رقم زد زيرا اين موضوع ناگهانى كه به هيچ مورد انتظار دشمنان نبود، يكباره دشمن را به موضع انفعالى كشاند و در حاليكه از «ماشين جنگى» برتر و حمايت همه جانبه بين المللى برخوردار بود، با قبول قطعنامه از سوى ايران و حضور گسترده و بى نظير مردم در جبهه ها، پس از نبردى يك ماهه شكست را پذيرفت و به قبول قطعنامه گردن نهاد و از سوى ديگر باعث شد تا شعار صلح طلبى را از دست دشمنان بگيرد و آنان را كاملا خلع سلاح نمايد. و با حمله عراق به كويت و شكل گيرى ائتلاف بين المللى عليه عراق، حقانيت ايران در جنگ تحميلى براى همگان آشكار و دولت عراق به عنوان متجاوز شناخته شد.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
1 + 16 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .