امام خمینی(ره) و مبارزه راهبردی با رژِیم پهلوی معرفی كتاب تاكتیكهای مبارزاتی امام خمینی(ره)

انقلاب اسلامی ایران یكی از پدیده های شگفت و تحسین برانگیز تاریخ معاصر جهان است كه هم بررسی چگونگی وقوع آن و هیم شیوه ی رهبری عالمانه امام خمینی (ره) به عنوان رهبر آن مورد توجه قرار گرفته است. افراد و گروههای مختلف با افكار متفاوت و گاه متناقض، روند رهبری و راهبردهای مبارزاتی امام را در طول دوران مبارزه با رژیم پهلوی مورد بررسی و تحقیق و توجه قرار داده اند.

شناسه كتاب

كتاب تاكتیك­های مبارزاتی امام خمینی (ره) تالیف دكتر حسین احمدی در زمستان 1390 در شمارگان 2000 جلد و شامل 496 صفحه مصور توسط انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است. این اثر یكی از موضوعات طرح تدوین تاریخ انقلاب اسلامی است كه در مركز اسناد انقلاب اسلامی تهیه گردیده است. این كتاب شامل سه بخش می­باشد كه در هربخش از زوایای گوناگون به تاكتیك­های مبارزاتی امام خمینی (ره) پرداخته شده است. بخش اول با عنوان ویژگی­های مبارزه و قیام امام خمینی (ره) شامل 3فصل، بخش دوم با موضوع دامنه و گستره­ی مبارزاتی امام خمینی (ره) شامل 3 فصل و بخش سوم با عنوان راهكارهای امام خمینی (ره) در دوران مبارزه شامل 4 فصل می­باشد.

در مقدمه این كتاب می­خوانیم :

وجود سه عنصر رهبری، حضور مردم و ایدئولوژی انقلابی برای هر انقلابی لازم است. در انقلاب اسلامی ایران نیز پیوند عمیق و آگاهانه­ ی رهبری و مردم براساس مكتب تشیع عامل محركه­ ی انقلاب بود. امام خمینی (ره) روحانی مجاهد و مرجع تقلید مبارزی بود كه با الهام از از سیره نبی گرامی اسلام (ص) و امامان شیعه و در سایه­ی درس­آموزی از تاریخ اسلام و كسب تجربه از رویدادهای زندگی، مبارزه با ظلم و جور پهلوی را تكلیف شرعی و الهی دانسته و ابتدا در یك فرآیند نسبتاً طولانی با توكل برخدا و اخلاص در اعمال و رفتار خویش، با تبلیغ و ترویج اسلام ناب محمدی (ص)، مردم و فضای فكری حوزه­های علمیه را با جریان مبارزه همراه نمود.

در پیشگفتار آمده است :

انقلاب اسلامی ایران یكی از پدیده ­های شگفت و تحسین برانگیز تاریخ معاصر جهان است كه هم بررسی چگونگی وقوع آن و هیم شیوه­ ی رهبری عالمانه امام خمینی (ره) به عنوان رهبر آن مورد توجه قرار گرفته است. افراد و گروههای مختلف با افكار متفاوت و گاه متناقض، روند رهبری و راهبردهای مبارزاتی امام را در طول دوران مبارزه با رژیم پهلوی مورد بررسی و تحقیق و توجه قرار داده اند.

بخش اول

بخش اول با عنوان ویژگی­های مبارزه و قیام امام خمینی (ره) شامل 3 فصل می­باشد. در فصل اول با موضوع خصوصیات شخصیتی امام خمینی (ره) و تاثیر آن بر شیوه­ی مبارزاتی ایشان به موضوعاتی چون؛ از آغاز تولد تا هجرت به قم شامل؛ ((تاثیر روانی شهادت پدر)) و ((از اراك تا قم))، تاثیر پذیری از اساتید و اخلاق دینی شامل: ((عرفان وتذهیب نفس)) و ((تاثیر جهاد اكبر برجهاد اصغر)) پرداخته شده است.

در قسمتهایی از این فصل می­خوانیم :

در روز بیستم جمادی الثانی 1320/ اول مهر 1281/ 21 سپتامبر 1902 در سالروز تولد حضرت فاطمه­ی زهرا (س) در شهرستان خمین از توابع استان مركزی ایران در خانواده­ای متدین و فاضل از سلاله­ ی پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد (ص) فرزندی چشم به جهان گشود كه او را روح­ الله نام نهادند. پدر بزرگوار وی مرحوم آیت­ الله سید مصطفی موسوی از معاصران مرحوم آیت­الله العظمی میرزای شیرازی بود كه پس از چند سال اقامت در نجف اشرف و فراگیری علوم و معارف اسلامی به درجه­ ی اجتهاد نایل آمد و به ایران بازگشت و در شهرستان خمین به راهنمایی و ارشاد مردم و هدایت آنان در امور دینی مشغول شد. حضور آقا سید مصطفی به سبب ناامنی و درگیری­های خوانین محلی و هجوم یاغیان و اشرار مایه­ی آرامش و تسلی خاطر اهالی خمین و مانع بزرگی در برابر زورگویان دولتی و خوانین ستم پیشه بود. اما هنگامی كه سید مصطفی برای ابراز شكایت از ظلم و بیداد خوانین شهرستان خمین در ذیقعده 1320/ 23بهمن 1281 رهسپار اراك بود، در بین راه مورد حمله­ی غافلگیرانه ­ی مزدوران تروریست قرار گرفت و در سن چهل و چند سالگی به شهادت رسید. گرچه با سعی و پیگیری خانواده و اقوام مرحوم سید مصطفی، قاتل – جعفر قلی خان – در 1322ق/ 1283ش در میدان توپخانه­ی تهران اعدام شد و بستگان سید مصطفی پیروزمندانه به خمین بازگشتند، اما حادثه­ی مرگ پدر بعدها برای روح­الله، كه در هنگام مرگ آقا سید مصطفی چند ماه بیشتر نداشت، مایه­ی افتخار و سرمشق زندگی شد و خاطر­ه­ای از ایستادگی و شجاعت در برابر ظلم و ستم خوانین و دفاع از محرومین و مستضعفین را در ذهن مردم به یادگار گذاشت و روح­ الله نیز دوران خردسالی و نوجوانی خویش را در كنار مردم خمین به دفاع از خانه و كاشانه در مقابل اشرار و یاغیان پرداخت.

فصل دوم

در فصل دوم با عنوان امام خمینی (ره) و بهره ­گیری از آموزه­های دینی و مظاهر ملی در مبارزه به موضوعاتی مانند: امام و مسئله­ ی احیای ارزش­های دینی شامل: ((احیای سنت امر به معروف و نهی از منكر))، ((بازشناسی معنای واقعی تقیه))، ((تلقی امام خمینی (ره) از مفهوم انتظار)) و ((در اندیشه­ ی حكومت عدل الهی))، بهره­گیری از نمادهای ملی برای تحكیم هویت ملی و فرهنگی شامل: ((تاكید بر استقلال طلبی و حفظ هویت فرهنگی ایران)) و ((اصرار بر پاسداری از شجره­ی طیبه­ ی آزادی و آزادگی)) پرداخته شده است.

در بخشهایی از این فصل آمده است :

«می­دانیم كه تاكید انبیای الهی بر این بود كه باید مسیر حق را از باطل تشخیص داد و با برهان و منطق در صدد اثبات و ترویج آن بر آمد و به نقد افكار مخالفان و طرفداران باطل و تبلیغ اندیشه­ های حق­ جویانه پرداخت. امام خمینی (ره) با الهام از این حركت انبیا، شعار احیای اسلام ناب محمدی را مطرح كرد و با احیای ابعاد فراموش شده­ی اسلام، وظیفه و رسالت اصلی خویش را زنده كردن بعد سیاسی این آیین مقدس دانسته و با كمك و همراهی یاران با وفای خود انقلاب اسلامی را پایه ­ریزی كرد. تاریخ انقلاب اسلامی نیز گویای این نكته است كه اولین شعاری كه امام خمینی (ره) مطرح كرد مسوله احیای اسلام بود. مروری بر سخنان وی در همان آغاز نهضت نیز بیانگر آن است كه مبنای برپایی چنین انقلابی احساس خطر از پیرامون فراموشی اسلام بوده است.»

فصل سوم

در فصل سوم بخش اول با عنوان مقایسه­ی شیوه­ ی مبارزاتی امام خمینی (ره) با دیگر رهبران مبارز دنیا موضوعاتی مانند: تفاوت در بافت شخصیتی و ابعاد اخلاقی شامل)): شجاعت و شهامت بی­نظیر در راه مبارزه))، ((ایمان به هدف و پرهیز از امیال مادی)) و(( پیشتازی و همراهی با مردم در روند مبارزه))، تمایز در شكل و اجرای تاكتیك­های رهبری شامل: ((ایدئولوگ، فرمانده و معمار انقلاب))، ((رهبر به عنوان فرمانده و بسیج كننده نیروهای انقلاب))، ((رهبر به عنوان مدیر و معمار یك انقلاب)) و ((عدم سازش و معامله با دشمنان در جریان مبارزه)) مورد بررسی قرار گرفته­ اند.

در قسمتهایی از این فصل می­خوانیم:

« اگر گسی در مسیر مبارزه با دشمنان انگیزه و ایمان كافی به اهداف و آمال مادی و معنوی خود نداشته باشد، در مراحل مختلف مبارزه دچار تردید و ترس می­شود و چه بسا ممكن است میدان را به نفع رقیب و دشمن خویش رها كند و شكست را بپذیرد. اما ایمان و اعتقاد راسخ به هدف و آرمان مبارزه، نیرو و توان مضاعفی به مبارزه در سیر حركت و نبرد خود با دشمنانش می دهد و بستری را از نظر روحی و روانی برای او فراهم می­كند تا بتواند با اعتماد و اطمینان بیشتری به حركت خویش ادامه دهد. رهبر فرزانه­ ی انقلاب اسلامی ایران نیز این خصیصه ارزشمند را در سایه­ ی ایمان و اعتقاد به قدرت لایزال الهی در وجود خویش نهادینه كرده بود و بر این اعتقاد بود كه خلوص و معنویت در هدف، هم موجب نورانیت قلب و توجه به ارزش­های معنوی می­شود و هم سبب دوری از سیاست­های ریاكارانه و التقاطی می­گردد.»

بخش دوم

بخش دوم با عنوان دامنه و گستره ­ی مبارزاتی امام خمینی (ره) شامل 3 فصل می­باشد. در فصل اول با عنوان امام خمینی (ره) و شیوه­ ی مبارزه در دوران پهلوی اول موضوعاتی مانند: ظهور رضاخان و وضعیت روحانیت، رضا خان و دوران مدارا با روحانیت، رضا خان و دوران مقابله با روحانیت، امام خمینی (ره) و دیكتاتوری رضاخانی، امام خمینی (ره) و تجربه­ آموزی از اوضاع زمانه و انتقاد از وضع موجود طرح گردیده­ اند.

در بخشهایی از این فصل آمده است:

«بعد از آنكه در بهمن 1303ش/1343ق مجلس شورای ملی مقام فرماندهی كل قوا را از احمد شاه گرفته و به سردار سپه تفویض كرد، در آبان 1304ش/1344ق نیز سلسله قاجاریه با فشار رضا خان و با مصوبه­ ای منقرض شد و انگلستان و سپس شوروی بلافاصله حكومت موقت رضا خان را به رسمیت شناختند. روس­ها حتی به منظور ابراز دوستی خود به رضا خان، نمایندگی خود را در تهران به سفارت كبری ارتقاء دادند. رضا خان برای رسیدن به قدرت و تثبیت حكومت خویش، روش واحدی را در قبال مذهب و فرهنگ دنبال نكرد و خط مشی مذهبی وی قبل از سلطنت و بعد از آن كاملاً متفاوت بود. به نظر می­رسد یكی از دلایل موفقیت او برای رسیدن به حكومت، ریاكاری، تظاهر به دینداری و حفظ ظواهر شعائر دینی و مذهبی بود و به این وسیله توانست نظر مساعد بسیاری از مردم و روحانیون داخل و خارج را نسبت به خود جلب كند.»

در عنوان رضا خان و دوران مقابله با روحانیت می­خوانیم:

«به نظر می­رسد كه با روی كار آمدن رضا خان تعدادی از مشاوران وی كه تركِ سنت و اخذ فرهنگ غربی را مهم­ترین عامل پیشرفت می­دانستند، با در دست گرفتن پست­های كلیدی كشور سیاست مدرن كردن ایران را در زمینه­ های اداری،اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مد نظر قرار دادند. در اولین مرحله­ی این سیاست نوسازی فرهنگی، پوشاك مردان مورد توجه قرار گرفت و با وضع قانون 1307ش/1347ق به جز روحانیان، كلیه­ ی اتبای ذكور ایرانی موظف شدند تا لباس متحدالشكل پوشیده و كلاه پهلوی بر سر بگذارند. با اجرای این قانون كه بلافاصله در ادارات دولتی و خصوصی و شهرهای بزرگ و پر جمعیت به مرحله­ ی اجرا درآمد، به تدریج از تعداد افرادی كه مجاز بودند از لباس روحانیت استفاده كنند كاسته شد.»

در عنوان انتقاد از وضع موجود در اولین گام مبارزه آمده است :

انتقاد امام خمینی (ره) از وضع موجود و اوضاع زمانه دو وجه داشت :

الف) انتقاد از حكومت رضا خان و تداوم ساختار سیاسی قدرت

ب) انتقاد و ابراز گلایه از جمود فكری و عدم تحرك و انفعال سیاسی در حوزه­ های علمیه و در میان طبقه­ ی روحانیت كه با ظرافت خاصی بیان می­شد تا مورد سوء­استفاده­ ی دشمنان اسلام قرار نگیرد.

فصل دوم

در فصل دوم این بخش با عنوان استراتژی مبارزاتی امام خمینی (ره) با پهلوی دوم از آغاز تا زمان تبعید به موضوعاتی چون: امام خمینی (ره) بعد از سقوط رضا خان شامل: (( اولین اقدامات مبارزاتی امام خمینی (ره) ))،(( امام خمینی (ره) و نهضت ملی شدن صنعت نفت)) و(( رژیم پهلوی و لایحه­ی انجمن­های ایالتی و ولایتی))، ورود جدی امام خمینی به صحنه­ی مبارزه شامل: ((مقابله با لایحه­ی انجمن­های ایالتی و ولایتی))، ((موضع امام خمینی (ره) در برابر انقلاب سفید)) و ((فاجعه­­ی مدرسه فیضیه قم)) و امام خمینی و تداوم مبارزه در مرحله اول رهبری شامل: ((پانزده خرداد 42 نقطه عطف انقلاب اسلامی)) و ((واكنش امام به لایحه كاپیتولاسیون و تبعید ایشان)) پرداخته شده است.

در عنوان مقابله امام با لایحه­ی انجمن­های ایالتی و ولایتی آمده است:

«با اعلام این تصویب­نامه­ ی خائنانه­ی لایحه­ ی انجمن­های ایالتی و ولایتی ازسوی رژیم پهلوی، فرصت مناسبی برای امام خمینی (ره) پیش آمد تا رسالت تاریخی و وظیفه اسلامی خویش را آغاز نماید و از این مصوبه­ی ضداسلامی به عنوان انگیزه­ای برای بیداری و به حركت در آوردن امت مسلمان استفاده كند. نقش امام در روشن ساختن اهداف واقعی شاه و گوشزد كردن رسالت خطیر علما و حوزه ­های علمیه در این شرایط كارساز بود. ایشان كه تصویب لایحه­ ی مذكور را مقدمه ­ی برنامه­ های ضداسلامی شاه می­دانست، علمای طراز اول را هم دعوت كرد تا در منزا فرزند شیخ عبدالكریم حائری بنیانگذار حوزه ­ی علمیه ­ی قم گرد هم آیند و در باره­ ی این لایحه به مشورت و تصمیم­ گیری بپردازند.»

فصل سوم

در فصل سوم با عنوان ابزار و اشكال مبارزه ­ی امام خمینی در دوران تبعید موضوعاتی چون: تركیه اولین تبعیدگاه رهبر انقلاب لسلامی شامل: ((علل تبعید امام به تركیه)) و ((اقدامات مبارزاتی امام در تركیه))، ادامه­ی مبارزه­ی امام خمینی (ره) در كشور عراق شامل: ((علل تبعید امام به شهر نجف))، ((مشكلات عمده ­ی امام برای ادامه مبارزه)) و ((راهكار مبارزاتی امام در عراق))، فرانسه سكوی پیروزی امام خمینی (ره) در مبارزه علیه خاندان پهلوی شامل: ((سرافرازی امام در یك امتحان بزگ الهی))، ((چرا فرانسه سومین تبعیدگاه امام شد)) و ((بهره ­گیری از امكانات موجود برای زدن ضربه­ی نهایی بر پیكره­ی نظام شاهنشاهی )) مورد بررسی قرار گرفته­ اند.

در عنوان علل تبعید امام به تركیه می­خوانیم:

« پس از انكه رژیم پهلوی نتوانست امام خمینی (ره) را از تبلیغ اصول دین اسلام و احیای اندیشه­ی حكومت اسلامی باز دارد، تصمیم گرفت كه ایشان را تبعید كند. به همین دلیل پس از قیام 15 خرداد 42 شاه به دنبال بهانه­ای برای حذف شخصیت امام بود، غافل از اینكه اندیشه ی آن حضرت در دل و جان مردم نفوذ یافته بود. به نظر دولتمردان پهلوی به سبب محبوبیت رئزافزون امام در میان مردم، بهترین راه­حل برای كم­رنگ نمودن حضور رهبری، تبعید امام خمینی (ره) و دور نمودن ایشان از یاران و پیروان خویش وبد. زیرا نه امكان حذف فیزیكی و به شهادت رسانیدن ایشان وجود داشت و نه می­شد مانع از ادامه­ی فعالیت او شد. بر همین مبنا در شب 13 آبان 1343 صدها كماندوی چترباز مسلح همراه ماموران ساواك و به سرپرستی سرهنگ مولوی، رئیس ساواك تهران، خانه­ی آن حضرت را محاصره كردند و از بام و دیوار وارد منزل امام شدند و پس از ضرب و شتم حاضران در منزل، امام خمینی (ره) را دستگیر كرده و فردای آن رئز ایشان را از فرودگاه تهران به تركیه تبعید نمودند.»

در عنوان اقدامات مبارزاتی امام در تركیه می­خوانیم:

«امام خمینی(ره) در همان نخستین لحظات ورود به تبعیدگاه برآن شد كه مبارزات خود را به شكلی تازه دنبال كند و تا حدی كه امكانات آن زمان اجازه می­داد، نهضت اسلامی ایران را تداوم بخشد. او رسالت مقدس و اسلامی مبارزه با ظلم و استكبار و تلاش در راه آگاهی و بیداری توده­ های مسلمان را به شیوه ه­ای دیگر دنبال نمود و با ارائه­ ی مسائل جدیدی از اسلام، در حوزه­ های دینی و جامعه­ ی اسلامی تحولی بنیادین را پی­ریزی كرد. امام نگارش تحریرالوسیله را آغاز كرد و با طرح مسائل سیاسی و اجتماعی اسلام، در كنار مسائل عبادبی، در راه بی­اثر ساختن شعار استعماری تفكیك دین از سیاست، گام ارزنده و است و استواری برداشت. به بیانی دیگر از فردای تبعید هدف خویش را كه اصلاح و مبارزه با ظلم و بیداد و استقرار اسلام بود، فراموش نكرد و علی­رغم شكست ظاهری بعد از قیام 15 خرداد و شدیدتر شدن جو خفقان و استبداد، روند تازه­ای را در سیر مبارزه­ ی خود طراحی و ترسیم نمود.»

در عنوان علل تبعید امام به شهر نجف آمده است:

«اقامت امام خمینی (ره) در كشور تركیه یازده ماه طول كشید و ایشان در روز 13 مهر 1344ش/ 9جمادی­الثانی 1385ق به همراه فرزندشان آیت­الله حاج آقا مصطفی از تركیه به تبعیدگاه دوم،كشور عراق حركت كرده و بعد از توقف كوتاهی در فرودگاه بغداد به طرف شهر كاظمین رفتند. ابتدا در مسافرخانه­ های مستقر شده و بعد از زیارت حرم ائمه ­ی اطهار امام هادی و امام حسن عسكری (ع) با منزل آیت­الله خویی تماس گرفته و خبر آمدن خویش را به نجف اعلام كردند. اما مهم­ترین پرسشی كه در اینجا مطرح است، این است كه چرا امام خمینی (ره) محل اقامت خویش را تغییر داد؟ و آیا این تغییر مكان به خواست شخص امام بود یا اینكه نوعی اجبار و تبعید به شمار می­آمد؟ و اگر این تبعید از سوی دولت ایران و به فرمان محمدرضا شاه طراحی و اجرا می­شد، چرا كشور عراق برای این منظور در نظر گرفته شده بود؟ بدون تردید این تغییر مكان نیز به خواست و اراده­ی امام و فرزند ایشان نبود بلكه به دلیل امتناع دولت تركیه از ادامه پذیرش وی، با هماهنگی ماموران امنیتی ایران از امام خواسته شد تا كشور تركیه را ترك و به كشور عراق برود. (در ادامه این بخش از كتاب به دلایل انتخاب نجف به عنوان تبعیدگاه دوم امام پرداخته شده است كه مطالعه آن به علاقمندان توصیه می­گردد)»

بخش سوم

بخش سوم با عنوان راهكارهای امام خمینی(ره) در دوران مبارزه شامل چهار فصل می­باشد.

در فصل اول با عنوان تاكتیك­های مبارزاتی امام (ره) در حوزه­ ی فرهنگ به مواردی چون: امام خمینی(ره) و حوزه­های علمیه شامل: ((امام (ره) و مرجعیت آیت­الله بروجردی))، ((مخالفت و ممانعت امام خمینی(ره) از انتقال توان علمی حوزه­ی علمیه قم به نجف)) و ((اصلاحات فرهنگی امام (ره) در حوزه­ی علمیه قم))، امام خمینی(ره) و روحانیت زمان شامل: ((بهره گیری از توان بالقوه مرجعیت شیعه)) و ((امام خمینی(ره) و روحانی نماها))، ترسیم و طراحی آرمانشهر اسلامی شامل: ((امام (ره) و حكمت و فلسفه اسلامی))،(( تبیین تئوری حكومت اسلامی))، ((بیان تئوری ولایت فقیه)) و ((تاكید بر ارزش­های اسلامی و طرد باورهای الحادی))، تبلیغ در قاموس مبارزاتی امام خمینی(ره)شامل: ((اهمیت و اهداف تبلیغ))، ((بایسته­های تبلیغ))، ((ابزارهای تبلیغ)) و ((اماكن تبلیغ شامل: كاركرد ارتباطی- رسانه ­ای مسجد، كاركرد حمایتی- پشتیبانی مسجد، كاركرد فرهنگی- هویتی مسجد و مسجد و حفظ همبستگی در جامعه)) اشاره گردیده است.

در عنوان تبیین تئوری حكومت اسلامی آمده است:

«بعد از سقوط سلسله صفویه و جدا شدن علما از بدنه­ی قدرت سیاسی، فصل تازه­ای در زمینه­ ی فلسفه­ ی سیاسی و اندیشه­ ورزی پیرامون قدرت و سیاسی در میان علمای دینی آغاز شد و زعمای مذهبی به انگیزه ­ها و دلایل مختلفی و در شرایط زمانی و مكانی خاص به بیان دیدگاه­های اسلام در باب سیاست و قدرت پرداختند. اما نخستین روحانی كه به شكلی مجزا در قالب نظری به تحلیل و تبیین حكومت اسلامی پرداخت و به شكل عملی در راه استقرار و پیدایش آن تلاش و مجاهدت نمود حضرت امام خمینی(ره) بود.»

در عنوان بیان تئوری ولایت فقیه می­خوانیم:

«ولایت فقیه به­ عنوان یكی از مبانی فكری و اعتقادی اصولی ما در مسئله­ ی حكومت اسلامی مطرح بوده و استمرار امامت و رهبری رسول خدا (ص) و ائمه­ ی معصومین (ع) در جامعه­ ی اسلامی محسوب می­گردد. اصولاً یك از ویژگی­های بارز و مشخصه­های مهم حكومت اسلامی، وجود ولایت فقیه در رهبرب و رأس جامعه می­باشد و بدون آن حكومت اسلامی مفهومی ندارد. نظریه ­ی ولایت فقیه پیشینه و پشتوانه­ای تاریخی در تاریخ تشیع دارد و به دیدگاهی اطلاق می شود كه نظام سیاسی مشروع در دوران غیبت امام زمان (عج) را تعریف و تشریح می­ ماید.»

در فصل دوم با عنوان تاكتیك­های سیاسی امام (ره) در روند مبارزه به موضوعاتی مانند :

« نفی و ابطال مشروعیت سیاسی نظام پهلوی شامل: ((تاكید بر سرسپردگی محمدرضا شاه به غرب))، ((برملا كردن رابطه دولت پهلوی با اسرائیل)) و ((بهره ­گیری از مبارزه­ی منفی و تهدید روانی))، گسترده نومدن دایره و میدان مبارزه شامل: ((تاكید بر حضور همه­ی اقشار و گروه­ها در مبارزه))، ((امام خمینی(ره) و امت اسلامی)) و ((امام خمینی(ره) و مستضعفان و محرومان جهان))، بهره­ گیری از موقعیت و شرایط مبارزه شامل: ((درك شرایط مكانی مبارزه)) و ((كشف توطئه ­ها و تاكید بر رفتن شاه))، بازگشت به ایران و وارد نمودن ضربه نهایی شامل: ((تشكیل و تداوم كار شورای انقلاب))، ((تعیین نخست­ وزیر دولت موقت اسلامی)) و ((تظاهرات بهترین ابزار برای خنثی نمودن توطئه­ ها)) پرداخته شده است.»

در عنوان برملا كردن رابطه دولت پهلوی با اسرائیل می­خوانیم:

«همان­گونه كه می­دانیم دولت غاصب صهیونیستی در سایه­ی تبانی و توافق دو استعمارگر انگلیس و آمریكا و با غصب و تصرف اراضی مردم فلسطین در سرزمین­های اشغالی فلسطین ایجاد شد و در اهداف دراز مدت خود به دنبال تأسیس دولت جهانی یهود و گردآوری همه­ی یهودیان در خاورمیانه بود.گرچه در ابتدا بیشتر كشورهای مسلمان با تشكیل دولت غاصب اسرائیل مخالف بوده و آن را به رسمیت نشناخته بودن، اما متاسفانه دربار پهلوی در لباس پادشاه یك كشور مسلمان در ایجاد رابطه به اسرائیل و به رسمیت شناختن آن پیشقدم شد و حجم مبادلات خود را با اسرائیل بعد از 1328ش به شكل بارزی افزایش داد.»

در عنوان بهره ­گیری از مبارزه­ی منفی و تهدید روانی آمده است:

«مبارزه­ ی منفی به معنای مبارزه­ی مسالمت­آمیز و مقاومت در برابر نیروهای خصم بدون خشونت است و به نوعی نقطه مقابل مبارزه­ی مثبت است كه در اشكال مختلف و بیشتر در قالب مبارزه ­ی مسلحانه صورت می­گیرد. اساس مبارزه­ی منفی را اتفاق و وحدت یك جامعه تشكیل می­دهد. یعنی افراد جامعه از صمیم قلب با یكدیگر پیمان می­بندند كه با مخالفان خود قطع ارتباط كنند و در كارهای اجتماعی و شخصی با آنان همكاری نكنند. در بیشتر موارد این حركت عمومی عرصه را بر مخالفان تنگ و آنان را وادارد به تسلیم می­كند.»

فصل سوم

در فصل سوم با عنوان شگردهای مبارزاتی امام (ره) در حوزه­ ی اقتصاد به مطالبی راجع به توجه به جایگاه اقتصادی اصناف و بازاریان شامل: ((عنایت به اتحاد تاریخی علما و بازاریان)) و ((استفاده بهینه از توان اقتصادی بازار در مبارزه))، امام خمینی(ره) و تاكتیك اعتصاب در مبارزه شامل: ((اعتصاب نماد عینی وحدت مردم در مبارزه­ی اقتصادی)) و ((اهداف و تأثیرات تاكتیك اعتصاب)) ذكر گردیده است.

در عنوان استفاده بهینه از توان اقتصادی بازار در مبارزه می­خوانیم:

حمایت و پشتیبانی مالی و اقتصادی تجار و بازاریان از انقلاب مبارزان در چند سال پایانی حكومت پهلوی نمود بیشتری یافت و بازاریان مسلمان یا در قالب ارسال خمس اموال خویش به محضر امام خمینی(ره) و یا كمك مالی به نیروهای مبارز و خانواده ­های آنان، روند پیروزی انقلاب اسلامی را تسریع بخشید. البته این بذل مال و مساعدت اقتصادی به انقلاب، هیچ­گاه سبب برتری و بزرگی ثروتمندان در نزد امام خمینی(ره) نشد.

در عنوان اعتصاب نماد عینی وحدت مردم در مبارزه­ی اقتصادی آمده است:

كلمه­ ی اعتصاب از ساحلی در فرانسه گرفته شده كه محل تجمع كارگران بیكار بوده است. اما در اصطلاح به عمل قطع كار و بیكاری كه توسط كارگران یك واحد و یا كارمندان در یك سازمان اداری و به ­طور كلی مزدبگیران در یك واحد اقتصادی انجام می­شود، اعتصاب می­گویند. هدف اعتصاب كنندگان وادار كردن اربابان یا مدیران به تسلیم در براب خواسته­ هایشان و با بحث در باب ادعاهایشان و رسیدن به یك توافق می­باشد. اعتصاب می­تواند گذشته از قطع محض و ساده­ ی كار، اشكال دیگری نیز پیدا كند، مثل اعتصاب غذا به منظور اعلام خطر، اعتصاب با اشغال كارخانه، اعتصاب با كاهش در وقت كار، اعتصاب با كندكاری، اعتصاب در خدمات اساسی و ...

فصل چهارم

در فصل چهارم با عنوان امام خمینی(ره) و تاكتیك­های نظامی در فرآیند مبارزه به موضوعاتی چون: امام خمینی(ره) و مبارزه­ی مسلحانه شامل: ((گروه­های مبارز با مشی مسلحانه))، ((امام خمینی(ره) و سیاست پرهیز از دخول در نبرد مسلحانه)) و ((تاكید بر مسلح شدن و فراگرفتن آموزش نظامی))، امام خمینی(ره) و ارتش شاهنشاهی شامل: ((تاكید بر نقاط ضعف ارتش شاهنشاهی))، ((جدا كردن بدنه­ ی ارتش از نظام شاهنشاهی))، ((ناكارآمد نشان دادن حكومت نظامی)) و ((كودتای هایزر؛ توهم یا توطئه )) پرداخته شده است.

در عنوان امام خمینی(ره)و سیاست پرهیز از دخول در نبرد مسلحانه می­خوانیم:

«امام با این گروه­های مبارز كه نبرد مسلحانه را بر مبارزه­ی سیاسی و فرهنگی ترجیح داده بودند، چه نسبت و رابطه ­ای داشت؟ و آیا عملكرد آنان را در زمینه ­ی جنگ رو در رو با رژیم پهلوی تایید می­كرد؟ امام تنها برای رضای خدا گام در راه جهاد گذاشته و مبارزه در راه حق را تكلیف شرعی خود می­دانست و می­فرمود كه همه ما مأمور به ادای تكلیف و وظیفه­ ایم، نه كسب نتیجه. ایشان بر این نكته تاكید داشت كه ما به شرط غلبه قیام نمی­كنیم، ما می­خواهیم یك تكلیفی ادا بكنیم. او حتی هدف از مبارزه را سرنگونی شاه هم نمی­دانست، بلكه می­فرمود: ((ملت ایران و ما مقصدمان این نیست و نبود كه فقط محمدرضا برود، رژیم سلطنتی از بین برود، دست اجانب كوتاه بشود، اینها همه مقدمه بود. مقصد اسلام است. مقصود ما این است كه هرجای این مملكت برویم، اسلام را ببینیم)).»

بنابراین چنین كسی با چنین اعتقاد و مرامی نسبت به مبارزه، هرگز نمی­توانست با فرقه­ ها و گروه ­هایی كه اعتقادی به خدا و انبیاء الهی نداشتند، مراوده و مباحثه كند و عملكرد مسلحانه ی آنان را به حساب انقلاب و اسلام بگذارد. ظاهراً برخی گروه­ها مانند جمعیت مؤتلفه­ ی اسلامب در ابتدای تشكیل به سبب حضور روحانیونی چون شهید دكتر بهشتی و شهید دكتر باهنر با رهبری انقلاب در ارتباط بودند و امام نیز به سبب وجود این روحانیون مخلص و مبارز، تشكیل مؤتلفه را تایید می­كرد. اما این سخن به معنای آن نیست كه امام برمشی مسلحانه­ ی آنان نیز صحه گذاشته است.

در عنوان تاكید بر مسلح شدن و فراگرفتن آموزش نظامی آمده است:

« البته پرهیز امام از تایید آشكار مبارزه ­ی مسلحانه و وارد نشدن در جنگ خونین با رژیم طاغوتی پهلوی، مانع از آن نشد كه وی یاران و همراهان خویش را از آموختن فنون نظامی و اسلوب جنگ­های چریكی باز دارد. ایشان حتی زمانی كه به حالت تبعید در عراق به­سر می­برد، از پیروان خویش خواست تا برای یك برخورد مسلحانه­ی احتمالی آماده شوند و آموزش نظامی ببینند؛ و برای آماده­ سازی هر چه بیشتر نیروهای انقلابی برای مقابله با بروز حوادث احتمالی، به انجام برنامه­ های تمرینی و انجام آموز­ش­های چریكی بپردازند.»

در عنوان ناكارآمد نشان دادن حكومت نظامی می­خوانیم:

«یكی دیگر از اقدامات سازنده و مدبرانه­ی امام به­ عنوان رهبر انقلاب اسلامی در ماه­های پایانی سلطنت پهلوی، نادیده گرفتن اخطارها و هشدارهای امنیتی و بی­اعتنایی به حكومت نظامی بود. هنگامی كه رژیم شاه نتوانست در سایه ­ی عوام­فریبی جعفر شریف امامی حركت انقلابی مردم را متوقف كند، به حربه­ ی نظامی روی آورد و در اكثر شهرهای بزرگ حكومت نظامی و ممنوعیت عبور و مرور شبانه برقرار كرد.»

مرکز اسناد انقلاب اسلامی

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
1 + 0 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .